Wat heeft Jef Anthierens aangezet om deze 'Bidsprinkhanen' te schrijven? Hij zegt daarover zelf: 'Op het ogenblik wordt de mens - en wat is de mens anders dan wat gebundeld water, vet, eiwit en mineralen die zich geen rekenschap meer geven van hun dierlijkheid? - weer verheven tot een halfgod die, krachtens zijn 'verheven' zending, moet leven volgens geheiligde principes in een wereld die een paradijs moet worden. Het dogmatiseren van deze overtuiging en het daaruitvolgende bekeringswerk is fataal aan het ontaarden in terreur. De doctrine van deze tijd waarin de 'begeleide mens' [dat is de nieuwe onderdaan] onder de controle komt te staan van progressieve priesters [chaoten, joernalisten, sociologen, planologen en de 'kristenen voor het socialisme'] gaat terug naar Jean Jacques Rousseau die het ook niet kan helpen dat hij zijn perfectibilisme heeft verkondigd in 1762, toen er nog lang geen sprake was van Darwin, laat staan van gedragsonderzoekers zoals Laborit, Ardrey en Lorenz. Onze 'progressieve' zendelingen zijn dus in wezen hopeloos ouderwets. Maar ook dat is hun gegund. Als ze maar die ziekelijke drang niet hadden om zich met alles, en ook met iederéén bezig te houden. Ik zie elke dag meer missionarissen, maar begeleiders, meer rechters, meer controleurs om me heen. Uit hun ogen spreekt geen liefde, maar dweepzucht en rancune. Ze zijn een aanslag aan het plegen op onze vreugde. En dat is dan ook het enige wat ik hun werkelijk kwalijk neem. Als we mekaar op deze aarde niet kunnen liefhebben, laten we dan elkaar tenminste met rust laten.'