De Krijgsheldin is een meedogenloos, geestig, hoogst origineel meesterwerk, geschreven door een jonge vrouw die beïnvloed wordt door twee culturen - de traditionele cultuur van China, zoals die werd overgeleverd door haar immigranten-ouders - en de dynamische cultuur van Amerika.

Maxine Ting Ting Hong Kingston werd in de Tweede Wereldoorlog in de Verenigde Staten geboren, nadat haar ouders in de jaren dertig uit het arme en chaotische China waren geëmigreerd. In Amerika houden zij vast aan de Chinese gebruiken en het bijgeloof. Een strenge familiehiërarchie, waarin de meisjes helemaal onderaan staan. Derde Oudoom noemt ze zelfs alleen maar „maden" en de kinderen horen talloze verhalen van dochters die verkocht werden.
De tradities en de verhalen uit het oude China zijn meegenomen naar de Nieuwe Wereld, waar ze voortleven in de Chinatowns, bevolkt door generaties emigranten die hun familie in het vroegere vaderland geld blijven sturen en zich zorgen maken over de ontheemde geesten van de gestorvenen. De generatie kinderen die in Amerika is geboren, groeit op tussen twee culturen en kan slechts na een moeizaam en vaak pijnlijk proces tot een keuze komen.

Maxine Hong Kingston beschrijft deze verscheurdheid op briljante en onvergetelijke wijze. Als kind identificeert ze zich met Fa Moe Lan, de krijgsheldin uit de Chinese mythologie, een fantasie die ze virtuoos uitwerkt in het hoofdstuk „Witte tijgers". Als krijgsheldin is ze de volmaakte dochter, maar haar werkelijke leven is een teleurstelling. Haar schoolprestaties worden weggewuifd en ze leeft voortdurend in angst dat ze verkocht zou worden als de familie weer in China was. Opmerkingen als „Meisjes grootbrengen loont niet. Je kunt beter ganzen opfokken dan meisjes grootbrengen" brengen haar tot machteloze razernij en de strijd tegen deze opvatting beheerst haar kinderjaren, waarbij ze vooral probeert om een „mens" in de ogen van haar moeder te worden. Haar moeder die alleen maar verhalen vertelt, zonder ooit duidelijk te merken wat fantasie en wat werkelijkheid is, zodat het kind de bijna onmogelijke opgave heeft om zelf dat onderscheid te maken.

Met een van deze gruwelijke verhalen begint het boek. Het is het relaas van een tante die in China door de dorpelingen tot zelfmoord is gedwongen omdat ze een buitenechtelijk kind heeft gebaard. Een wreed voorbeeld, dat diende om de kinderen voor het leven te waarschuwen en dat de jonge Chinees- Amerikaanse generatie op een of andere manier in hun totaal andere, half- Westerse bestaan moesten zien in te passen.

Fantasie en werkelijkheid zijn in De krijgsheldin evenzeer verweven als in het Chinese emigrantenleven, waar Maxine Hong Kingston een beeld van geeft dat je niet snel zult vergeten.