monumenten en bibliotheken werden vernield en het onderwijs ging onderuit. De invallen betekenden een neergang, maar geen eindpunt van cultuur. Zo is er in de periode die onterecht de Dark Ages worden genoemd, een beroep gedaan op het behouden en doorgeven van de antieke cultuur. Daarnaast ontstonden in deze tijd de eerste kloosters die zich richtten op het verzamelen en kopiëren van documenten. Deze ontwikkeling getuigt van een zekere culturele interesse. De opvatting dat de geschiedenis naadloos van de ene in de andere periode overgaat is een misvatting die Trouillez ontkracht. Hij laat in zijn boek zien dat de periode die behandeld wordt er juist één is van verwarring waarbij afstand wordt gedaan van oude gewoonten en nieuwe worden omarmd. Nadat Trouillez in het eerste hoofdstuk inzicht geeft in de politieke context waarin de samenleving zich in die periode bevindt behandelt hij in het boek stuk voor stuk de diverse Germaanse rijken met specifieke aandacht voor diverse kerkelijke figuren. Dit alles maakt dat Trouillez in De Germanen en het christendom de lezer een inkijkje biedt in de vroege historie van christelijk Europa. Aan de hand van historische figuren zoals de kerkvaders Wulfila, Leo de Grote, Theodorik, Boëthius en Gregorius van Tours schetst Pierre Trouillez de politieke en historische gevolgen van de strijd om de kerstening. De Germanen en het christendom geeft op pakkende en academisch verantwoorde wijze deze kantelperiode in de geschiedenis weer.' (VERA WETERINGS on Heriditasnexus 16.05.2019, on the new 2019 ed.).