Twaalf jonge idealisten, studenten aan hei seminarie Si.-Irenaeus te LYOn. onderkennen de kritieke toestand waarin de kerk in liet Frankrijk van na de Franse Revolutie verkeert. In alle lagen van de maatschappij ziet men aan het begin van de negentiende eeuw zedelijk verderf en een toenemende ontkerkelijking. Tóch willen de twaalf niet terug naar de kerk van vóór de revolutie, met haar vertoon van macht en prestige, Zij willen gelovige mensen, priesters zijn in een eenvoudige en ontvankelijke kei k. Daartoe laten zij zich inspireren door de aanstekelijke eenvoud van de leerlingengemeenschap van het Boek van de Handelingen, belichaamd in de persoon van Maria, van wie Lucas simpelweg meldt ‘dal zij er is'. Op 23 juli 1846 gaan zij op pelgrimstocht naar Onze Lieve Vrouw van Fourvière en beloven zij plechtig zich in te zetten voor de stichting van de ‘Sociëteit van Maria'.
Eén van de ondertekenaars van deze gelofte is Marcellinus Champagnat. die in 1817 de eerste gemeenschap van broeders sticht en daarmee de grondslag legt voor de congregatie van de fraters maristen. Deze fraters wijden zich aan het onderwijs van de verwaarloosde jengel op het Franse platteland.
Een andere ondertekenaar is Jean-Claude Colin. onder wiens bezielende leiding de plannen voor de ‘Sociëteit van Maria' concretere vormen aannemen en die zich uiteindelijk profileert als de stichter van de congregatie van de paters maristen.
De tweehonderdste geboortedag van Champagnal in 1989 en van Colin in 1990 zijn door beide congregaties in Nederland aangegrepen om in dit boek ‘Maristen’ iets te vertellen over hun geschiedenis, over lui leven en werken van de maristen in Nederland (en voor wat bel relt de fraters ook over dal van de Vlaamse broeders) en vooral over hun spiritualiteit nu. zoals die naar voren komt in het omgaan met jongeren en in hun visie op de ‘andere' Maria.