Misschien kan de titel van dit boek als\nblasfemisch overkomen als we stellen dat\neen vrouw of ‘het vrouwelijke’ aan de\noorsprong van alle leven op aarde stond.\nIs dat een ongezonde stelling uit een warrig\nhoofd, of zit er toch waarheid achter\ndie sfinxachtige uitspraak?\nIn alle geval leert de officiële geschiedenis\nhet ons anders.\nAbt Odo van Cluny (ca. 878 - 942)\nwaarschuwde: “Een vrouw omhelzen is\nnet hetzelfde als het omhelzen van een zak\nstront” en kerkvader Albertus Magnus van\nKeulen (ca. 1200-1280) zegde: “Voor een\nvrouw moet men zich hoeden als voor een\ngiftige slang.” Zo diep waren in de middeleeuwen\nde vrouwen gezonken in de\nmannelijke achting. In het toenmalige\nchristendom werd DE vrouw beschouwd\nals de oorzaak dat alle mensen met een\n‘erfzonde’ beladen werden: had zij niet gebeten\nin een appel, terwijl het haar door\n(een mannelijke) God verboden was?\nOok de grote antieke culturen als Grieken\nen Romeinen hadden bijzonder weinig\nop met vrouwen. Erger nog, ze werden\nverwezen naar de uitkant van de maatschappij,\nverbannen naar de vier muren\nvan het huis. De maatschappij was uitsluitend\neen mannenzaak.\nMaar zo was het niet in den beginne . . .\nAls we diep in de tijd afdalen dan zien we\nhier en daar vrouwen en godinnen met\nmacht en invloed verschijnen. \nDe auteur brengt met dit boek een\napologie ter eerherstel van het vrouwelijke,\neeuwenlang weggedrukt\ndoor het mannelijke!