Naar P.C. Hoofdt werd een literaire prijs vernoemd, J.F. Helmers werd geëerd met een aantal Amsterdamse straatnamen, Vondel leeft voort als de naam van een park. Maar worden ze ook nog gelezen, onze dichters? Sommigen, zoals Nicolaas Beets of Frederik van Eeden, zijn als prozaschrijvers bekender gebleven dan als dichter. Maar talloze anderen, van Catherina Boudewijns tot Julius Vuylsteke en Richard Verstegen tot Th. van Ameide, zijn zelfs bij naam nauwelijks meer bekend.
'De Spiegel van de Nederlandse Poëzie', samengesteld door Victor E. van Vriesland, is sinds zijn eerste verschijning in 1939 de standaardbloemlezing uit de Nederlandse en Vlaamse dichtkunst. In 1955 is dit werk, dat de periode van de Middeleeuwen tot en met de Beweging van Tachtig beslaat, door Van Vriesland in een definitieve redactie gebracht. In die vorm werd het in 1979 herdrukt, te zamen met het door Hans Warren voortgezette deel II, dat de poëzie van de twintigste eeuw bestrijkt. Het door Van Vriesland bezorgde eerste deel, een acht eeuwen omspannende poëzie-bloemlezing van een kleine duizend bladzijden, is nu afzonderlijk in een speciale uitgave herdrukt.
'De Spiegel van Nederlandse Poëzie' bevat onder meer een ruime keuze uit het werk van Anna Bijns, Constantijn Huygens, Jan Luyken, Joost van den Vondel, A.C.W. Staring, Willem Bilderdijk, Albert Verwey, Henriëtte Roland Holst en P.C. Boutens, benevens een keur aan anonieme verzen, en talloze gedichten van ten onrechte vergeten 'minor poets'. In totaal vindt men in deze 'klassiekste' onder de poëzie-bloemlezingen werk van meer dan driehond Nederlandstalige dichters.