In het eerste deel geeft de auteur bizonderheden over het leven van Jacobus de Voragine en over diens werken: Sermones, Chronicum Januense en Legenda Aurea. Op grond van het feit, dat van tweehonderd handschriften van de Legenda er een dertig- tot veertigtal reeds bij het leven van Jacobus gemaakt is, voelt de auteur ervoor het ontstaan van de Legenda tussen 1250-1280 te stellen. De Legenda Aurea heeft dadelijk vanaf haar verschijnen tot in de 15de eeuw een ongekende verspreiding gevonden. De auteur licht dit toe aan de hand van het aantal nog aanwezige handschriften.
uidweg gaat vervolgens na, hoe de Legenda in de loop van de eeuwen beoordeeld is geworden. Door de invloed van de z.g. Hervorming nam de Legenda in populariteit af. Maar ook bij de katholieken neemt in de 16de eeuw het respect voor de Legenda af, zoals o.a. blijkt uit het afkeurend oordeel van de spaanse humanisten Melchior Cano en Ludovicus Vives. Met het oordeel van Delehaye, dat Vives een fout beging door de Legenda met de maatstaf van de historische critiek te meten, kan Zuidweg zich niet verenigen. Wel bedoelt Jacobus de Voragine zijn lezers te stichten, maar dit neemt niet weg, dat hij zijn werk wel degelijk historisch heeft opgevat. Zuidweg gaat dan nader in op de werkwijze van Jacobus en wijst erop, dat, ondanks het gebrek aan systeem in de bouw van de hoofdstukken, het toch mogelijk is een type van levensbeschrijving vast te stellen, die veel voorkomt.
Ter verklaring van de opvattingen van Jacobus de Voragine omtrent de heiligenlevens gaat Zuidweg vervolgens de ontwikkeling na van de heiligenverering en van de hagiografische litteratuur vanaf het begin van het Christendom, een ontwikkeling, die op een bepaald moment (± 400) het karakter aannam van een ontaarding, welke zich manifesteerde in de verering van martelaren, voor wier bestaan geen goede gronden aanwezig waren, in de misbruiken bij de maaltijden op de gedenkdagen, bepaalde vormen van reliekenverspreiding en verering, valse martelaarsacten.
Na deze uitvoerige beschouwingen doet de auteur in het tweede deel een keuze van Legenden uit de Legenda Aurea, die hij in het nederlands vertaalt en met inleidingen voor ziet (de legenden van Joannes Apostolus, van Judas Iskariot en van Pontius Pilatus, van Georgius, van Petrus, van Christophorus, van de Zeven Slapers, van Cyprianus en Justina, van Thais, van Dionysius, van Eustachius, van Caecilia, van Barlaam en Josaphat).