Emmen in bezettingstijd werd geschreven in opdracht van de Stichting 4 Mei Comité Emmen. Voor het boek werd onder meer onderzoek gedaan in de archieven van het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie te Amsterdam, de provincie Drenthe en de gemeente Emmen. Ook het pr1vé-archief van de verzetsman Berend Stuit uit Zwartemeer was een belangrijke bron. Daarnaast werd een aantal ooggetuigen gehoord.

Van bijzondere betekenis voor dit boek waren twee dagboeken uit Emmen, die nog niet eerder werden gebruikt. Het eerste, het dagboek van de scholiere Jeanne Palland beslaat de eerste twee oorlogsjaren. Het eindigt abrupt als in september '42 haar joodse vriendin Betsy Kropveld wordt gedeporteerd. Jeanne Palland vertelt boeiend over het leven van alle dag in Emmen, maar beschrijft ook heel indringend het drama van de ondergang van de joodse gemeenschap waarbij zij zo nauw betrokken was.
Het tweede dagboek is het logboek van school 1 in Emmen, bijgehouden door het hoofd S. Dijkstra. Tussen de regels door geeft het een kijk op de mentaliteit van de doorsnee burger tijdens de bezetting, waaraan tot dusver nog weinig aandacht is besteed. Uit de notities spreekt de soms onthutsende geest van aanpassing die zo typerend was voor de eerste drie oorlogsjaren.

De ondertitel van het boek geeft aan wat Emmen van veel andere gemeenten in oorlogstijd onderscheidde. Het lag aan de Duitse grens. Dat betekende, dat de Duitsers hier al vroeg in de morgen van de tiende mei waren en de eerste bezettingsmaatregel al op 11 mei werd afgekondigd. Ook. dat het verzet hier vroeger dan elders actief was. In de grensdorpen hielp men al in de eerste oorlogsjaren de vluchtelingen uit de Duitse Emslandkampen.
Anders dan in veel boeken over Nederland in de Tweede Wereldoorlog die kort na 1945 verschenen, is in Emmen in bezettingstijd geprobeerd niet alleen de tegenstelling tussen verzet en verraad te beschrijven, maar ook het licht te laten vallen op de vele overgangsvormen daar tussen in. Dit in het voetspoor van Blom's pleidooi voor een herbezinning op onze geschiedschrijving van de bezettingstijd (J.H.C. Blom, In de ban van goed en fout?, Bergen, 1983).
Vijftig jaar na de Duitse inval konden veel hoofdrolspelers niet meer worden gehoord. Van de 18 veldwachters die Emmen tussen 1940 en 1943 telde, was in 1986 nog maar één in leven. Van de tijdgenoten die nog wel konden worden geïnterviewd, bleek een verrassend hoog percentage bereid over de oorlogsjaren te praten. Van deze getuigenissen is zo zorgvuldig mogelijk gebruik gemaakt. De basis van het boek vormen echter de vele documenten die in de archieven zijn bewaard.