ISBN 906354006x Vrij van inscripties e.d. Slibreeks nr. 5

Johan Christiaan Jacob (Chris) van Schagen (Vlissingen, 11 december 1891 - Deventer, 17 april 1985) was een Zeeuwse schrijver, dichter en graficus. Hij publiceerde als J.C. van Schagen. Zijn bekendste werk is de dichtbundel Narrenwijsheid.
Chris van Schagen volgde de lagere school en de HBS in Middelburg en begon zijn ambtelijke loopbaan in deze Zeeuwse hoofdstad. Hij studeerde rechten in Amsterdam, waar hij zijn vrouw Willy Dalman leerde kennen. Zij trouwden in 1918. Hun dochter Joos werd in 1920 geboren, waarna het gezin naar Rotterdam verhuisde. In 1925 verscheen zijn eerste zelfstandige dichtbundel, Narrenwijsheid in de bibliofiele reeks Palladium. De boekverzorging is van J. van Krimpen. Latere drukken werden steeds uitgebreid.
In 1928 verscheen Litanie bij uitgeverij De Gemeenschap, met prenten van Jozef Cantré. Ook maakte Van Schagen maatschappelijk carrière, tot hij in 1942 wegens 'politieke moeilijkheden' werd ontslagen als ambtenaar bij de gemeente Rotterdam.
Daarna volgde hij lessen van Antoon Derkzen van Angeren, aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten, en leerde onder andere etsen en lithograferen. In 1946 publiceerde hij Onderaardsch en Flarden van den wind, proza en poëzie.
Vanaf de jaren vijftig publiceerde Van Schagen veel poëzie (bijvoorbeeld Zeeuwse reflexen, 1953) en proza en maakte hij ook steeds meer 'prenten'. Het overgrote deel van zijn werk werd door Van Schagen zelf uitgegeven. Meer dan twintig titels in de reeks Domburgse Cahiers en de serie schriftsels, poëzie en proza, werden verzonden aan honderden liefhebbers. De 'prenten', schilderijen, etsen, lithografieën, monotypes en vooral unica-drukken, verkocht hij voor een groot deel aan huis.
In 1966 kreeg Van Schagen de Marianne Philipsprijs toegekend, als eerbetoon voor zijn oeuvre.
Van Schagen heeft diverse tentoonstellingen van zijn werk gekend. Het hoogtepunt, een overzichtstentoonstelling in achtereenvolgens Rotterdam, Veere, Middelburg en Domburg, ging gepaard met de presentatie van een literair drieluik in de serie Archief Van Schagen, gepubliceerd door uitgeverij De Prom (drie delen, 1985-1987).
Van Schagen heeft de presentatie van het eerste deel nog meebeleefd, zij het thuis. Hij overleed in de nacht van 16 op 17 april 1985 in Deventer.
Grafisch werk
J.C. van Schagen heeft vermoedelijk honderden, zo niet ver over de duizend prenten gemaakt. Begonnen met bewerkelijke technieken als schilderen, etsen en lithograferen (steendruk), heeft Van Schagen al snel technieken gevonden die zijn inspiratie snel konden omzetten in een prent. In eerste instantie maakte hij unicadrukken, later kalligrammen: tot prent omgevormde handschriften, door spiegelen en draaien onleesbaar en zo de taal tot teken omvormend. Een techniek die van Schagen hoogstwaarschijnlijk zelf heeft uitgevonden.
Filosofie
De kracht van Van Schagen was het kunnen zien van kunst en het leven zelf als spel. Alles moest 'toevallen'. Alle berekende, voorspelbare uitkomsten waren volgens zijn visie bij voorbaat nutteloos, zinloos en waardeloos. Zowel in zijn woorden als in zijn beelden is dit nooit eindigende spel terug te vinden.
Niets is wat niet goddelijk is. Daarom wil ik niets uitzonderen ... daarom geef ik geen namen, ik ga maar en ben (Wikipedia)

De Slibreeks was een serie kleine boekjes, die lezers met literaire belangstelling de kans wilde geven om gemakkelijk en tegen een aantrekkelijke prijs kennis te maken met het werk van bekende en onbekende auteurs. Alle boekjes in de Slibreeks zijn bijzondere uitgaven: het is een eerste vertaling of een opvallend debuut, maar belangrijk is dat de teksten nog niet eerder in Nederland zijn gepubliceerd.
Werk van bekende auteurs is verschenen in de Slibreeks, bijvoorbeeld van Wim Hofman, Hester Knibbe, Astrid Lampe, Toon Tellegen, Erik Bindervoet & Robert-Jan Henkes, Ben Zwaal, Arjen Duinker, Rutger Kopland & Driek van Wissen, George Perec, Piet Meeuse, Hans Verhagen. F. van Dixhoorn, Jan Lauwereyns en Jan Brokken
Het uiterlijk van de deeltjes wordt steeds gekenmerkt door de medewerking van kunstenaars wat de serie een bijzonder karakter geeft. De afgelopen jaren zijn de boekjes vormgegeven door de Stichting Zout.