Het is bijzonder plezierig eens melding te kunnen maken van de verschijning van een werk, dat een aanwinst is voor de boekenplank van iedere sportman. „Olympisch Logboek 1960" is de titel, geschreven door Klaas Peereboom en uitgegeven bij de Bezige Bij in Amsterdam. Klaas Peereboom is een vakman, dat merkt men terstond. Hoewel zijn journalistieke werkzaamheden de laatste jaren niet direct meer het terrein van de sport bestrijken, heeft hij er nog altijd grote belangstelling voor. Hij houdt zich kennelijk goed op de hoogte van alles wat er op dit gehied gaande is en hij is uiteraard ook in Rome geweest. Zijn „Olympisch Logboek 1960", na 1948 (Londen) en 1952 (Helsinki) zijn derde „verslag" van de spelen — Melbourne in 1956 ontbreekt helaas omdat Nederland daar niet vertegenwoordigd was — is er een duidelijke afstraling van. In een prettige gedegen stijl, af en toe — als er aanleiding toe is — met een tikkeltje humor, verhaalt de schrijver wat er zich allemaal heeft afgespeeld tijdens de XVIIe Olympische Spelen in de Eeuwige Stad die daar onder de gloeiende Romeinse zon van 25 augustus tot 11 september werden gehouden. Van dag tot dag neemt Peereboom de verschillende nummers door, nu eens kort, dan weer wat meer in details tredend, al naar gelang de belangrijkheid dit vereiste of een saillante bijzonderheid aan de dag trad. Men leeft nog eens nerveus mee met de kleine Nederlandse kolonie, die zo lang moest wachten totdat er eindelijk een paar medailles uit de bus kwamen. Men hóórt als het ware de Duitsers en de Italianen weer barbaars krijsen bij de onweerstaanbare opmars van hun atleten naar goud, zilver of brons en het is alsof men er zelf weer bij is — in het Olympisch Stadion of aan de televisie — wanneer Peereboom met een bekwame pen de Amerikaanse sprintdebacle nog eens opvoert, evenals het drama van de VS-ploeg op de 4 maal 100 meter estafette voor heren. De charmante verschijning van het onoverwinnelijke negermeisje Wilma Rudolph wordt eveneens treffend getekend. Het Olympisch Logboek van Rome is een boeiende verzameling van veel onvergetelijks. De naslagwaarde is ook groot doordat alle uitslagen er gedetailleerd in voorkomen, evenals een overzicht van de medailleverdeling per land. Het boek opent met een interview van Fanny Blankers-Koen, waarin de viervoudige oud-olympische kampioene zich, evenals de schrijver trouwens, onomwonden uitspreekt voor handhaving van de Olympische Spelen, ondanks de toenemende tekenen van verval rond de zuiverheid van het amateuristisch ideaal. Het boek is verfraaid met tal van foto's en sluit met een kort relaas van de Winterspelen in Squaw Valley. (Joop Voost / De Volkskrant)