ALS BURGERSCHAP VAN RECHT TOT PLICHT WORDT\n\nVoor Fransen en Amerikanen is burgerschap een trots bezit, maar Nederlanders zei het begrip eigenlijk nooit zo veel. Het klonk hen als te burgerlijk in de oren. En omdat Nederlanders zichzelf graag als individualisten zien, wekte het zelfs weer­zin op. Maar de tijden veranderden en onder druk van globalisering en individualisering kreeg het idee van burgerschap in Nederland de laatste jaren meer aandacht.\n\nIn het onderwijs en via integratie en sociaal beleid propa­geren politici nu actief burgerschap. Maar met welk doel? Nederlanders moeten van de politiek actieve burgers worden om de overheid te helpen. Burgerschap wordt dus vooral ingezet om langs de weg van gezin, buurt en school het individualisme in te dammen en niet om de overheid of de markt in te perken. En daar is burgerschap toch ook voor bedoeld. Volgens Menno Hurenkamp is er nog een wereld te winnen door trots te zijn op burgerschap.\n\nMenno Hurenkamp (1971) is publicist en onderzoeker. Eerder pu­bliceerde hij bij Van Gennep onder meer 'Kiezen voor de kudde. Lichte gemeenschappen en de nieuwe meerderheid' (met Jan Willem Duyvendak, 2004), 'De kleine pijn van de vooruitgang. Politieke en culturele strijd in het nieuwe Nederland' (2009) en samen met Monika Sie Dhian Ho 'Vooruit. De verzwegen politiek van het dagelijks leven' (2013).