Voor 'vermogen' kun je ook 'kunde' zeggen, en wie ergens naar taalt, verlangt ernaar. 'Het vermogen te verlangen' is dus een cryptische omschrijving van 'taalkunde'. Hoewel? Eigenlijk kun je alleen ergens niet naar talen. Waarom woorden als 'talen' en 'hoeven' altijd samen moeten hangen met iets negatiefs, en hoe cryptogrammen in elkaar zitten, zijn maar twee van de onderwerpen uit de vijfendertig gesprekken die Liesbeth Koenen voerde met binnen- en buitenlandse taalspecialisten. Van 'de Einstein van de taalkunde' Noam Chomsky tot 'de vorst van de Vloek' Reinhold Aman. Ze praten over hoe kinderen taal oppikken, over gebarentaal, toontalen, mengtalen en vertalen, over oertaal, apentaal en schuttingtaal. De intrigerende, soms bizarre gevolgen van hersenletsel komen uitvoerig ter sprake, maar ook wat er in de hoofden van gewone mensen gebeurt. Sinds kort kunnen we dankzij allerlei technieken zelfs letterlijk naar binnen kijken. En telkens blijkt dat er achter alledaags gepraat een indrukwekkende hoeveelheid systematiek schuilgaat, die we moeiteloos hanteren. Hoe doen we dat? Is taal aangeboren of aangeleerd? Staat het taalvermogen los van andere vermogens?\n\nDeze dubbel zo dikke, tweede editie van Het vermogen te verlangen (9 letters) bevat niet alleen vijftien nieuwe interviews, maar ook dertig naschriften met aanvulllende gesprekken of andere nieuwe gegevens.