Hilde (43) en Hennes (17) brengen een week door in de Ardennen. Het is herfstvakantie en in het dal van de Amblève staat de stacaravan van Hildes overleden ouders al een tijdje leeg. Het moet er nu prachtig zijn. In 'het paradijs van haar jeugd' wil Hilde even afstand nemen: Thijs, haar grote beschermer en tedere minnaar is een neerslachtige zeurkous geworden, die nu revalideert van een dubieus auto-ongeluk. En aan rouw om het verlies van haar gehandicapte dochter, haar 'kleine heilige' is ze nog niet toegekomen. Hennes wil op overlevingskamp, ruig en primitief doen.
Maar waarom gaat hij er niet met leeftijdgenoten op uit? Waarom gedraagt hij zich zo uitdagend en vreemd? De Amblève is als Hennes, wild en onstuimig en ver buiten haar oevers getreden. Hilde komt met hem in de meest bizarre en precaire situaties terecht.
Een Koningwens beschrijft, tegen een achtergrond van groots en hartverheffend natuurschoon, hoe kleinmenselijke noden en tekortkomingen relaties kunnen doen vastlopen. De jongen zoekt goud in een verlaten groeve. Hilde vindt het: in de sintels van haar verloren paradijs.

'In een fractie van een seconde ziet ze hem in het complete, fascinerend mooie landschap staan, hoort ze de rivier zingen, ziet ze de zon schitteren op de leien, ruikt ze het mos en de humus, ervaart ze de kracht en de schoonheid van de tijdloze natuur en voelt ze zich klein, zo klein, kleiner dan de steen die Hennes nu over het water keilt.'