Het Europa van de 19de eeuw maakt een tektonische geschiedenis door. Na de val van het Heilig Roomse Rijk in 1806 en de desastreuze Russische veldtocht van Napoleon in 1812 voelt Oostenrijk zich geroepen om de teugels in het centrum van het oude continent stevig in handen te houden met een nieuw keizerrijk. Het grondgebied daarvan strekt zich ver uit, de invloedssfeer nog meer. Maar onder andere in Duitsland en Italië groeit verzet, met revoluties en oorlogen tot gevolg. In die twee landen wordt in het jaar 1813 telkens iemand geboren die tegen de achtergrond van die roerige politieke tijd zal uitgroeien tot icoon van een kunstvorm die de allegorie bij uitstek vormt van de maatschappij waarin hij bloeit: de opera. Richard Wagner en Giuseppe Verdi komen langs verschillende wegen in het theater terecht. Ze hebben met hun opera's ook zeer verschillende doelstellingen voor ogen. Maar hun levensloop voert hen langs merkwaardige parallellen, en elk zullen ze een plaats krijgen op het politieke canvas van de geschiedenis. Hun meest intrigerende realisaties komen tot stand tijdens het ontstaan en de bloei van de Oostenrijks-Hongaarse Dubbelmonarchie, waartegen zij een artistieke Duits-Italiaanse tegenhanger plaatsen. Dit boek biedt een portret van de twee Monarchen van de 19e-eeuwse opera. Van hoe zij uit de wortels van hun respectieve tradities inspiratie hebben gezogen om hun genialiteit op de planken te beginnen zetten. Van hoe zij die tradities stilaan hebben omgebogen tot de meest doeltreffende expressiemiddelen van hun persoonlijkheid. Van hoe ze, nog lang na het einde van de politieke Dubbelmonarchie in 1918, hun soevereiniteit hebben laten gelden in de muziektheaterwereld en daarbuiten. Maar ook de drama's van hun persoonlijke geschiedenis worden belicht. De auteur van dit boek haalt daar bovendien inspiratie uit om nieuwe verhalen te maken. Verhalen die toelaten een bijzondere licht te richten op de kantelmomenten uit deze fascinerende kroniek van het 19de-eeuwse kunstleven.