"La figlia della fortuna" (De dochter van het geluk) is een roman geschreven door de Chileense auteur Isabel Allende, gepubliceerd in 1999. Het verhaal speelt zich af in de 19e eeuw en volgt het leven van een jonge vrouw genaamd Eliza Sommers, die opgroeit in Valparaíso, Chili. Eliza is een wees die wordt opgevoed door een rijke Engelse familie. Haar leven verandert drastisch wanneer ze verliefd wordt op een jonge man, Joaquin Andieta, die haar in de wereld van de liefde en de dromen introduceert.

Wanneer Joaquin besluit om naar de Verenigde Staten te vertrekken tijdens de goudkoorts, volgt Eliza hem in de hoop hem weer te vinden. Haar reis naar het noorden is vol uitdagingen en avonturen, en ze ontdekt niet alleen de wreedheid van de wereld, maar ook haar eigen kracht en onafhankelijkheid.

Het boek verkent thema's zoals liefde, verlies, en de zoektocht naar identiteit. Allende verweeft historische elementen met fictie, waardoor de lezer een levendig beeld krijgt van de tijd en de plaats waarin het verhaal zich afspeelt. De roman behandelt ook de rol van vrouwen in de samenleving en hun strijd voor vrijheid en zelfbeschikking.

Met haar kenmerkende stijl, die rijk is aan beschrijvingen en emotionele diepgang, weet Allende de lezer mee te nemen op een meeslepende reis vol passie en avontuur. "La figlia della fortuna" is niet alleen een verhaal over de zoektocht naar liefde, maar ook een krachtige ode aan de veerkracht van de menselijke geest.