Job Korevaar wordt tijdens de godsdienstles geraakt door dia's over de Christenreis van Bunyan. Het verhaal kent hij al vanaf zijn negende levensjaar, maar dit keer raakt het hem heel diep. Hij moet ook als Christen worden. Bij thuiskomst trekt hij zich terug op zijn kamertje en zegt: 'Jongen, jij moet bekeerd worden. Jij moet perse bekeerd worden. Is het niet morgen, dan wel vandaag. Wantje bent voor een eeuwigheid geschapen. Voor een nimmereindigende eeuwigheid...'

Zo zet de schrijver het thema van deze novelle neer. Bekering. Wat is dat en hoe gaat dat dan?

Job Korevaar groeit op in een streng gereformeerd gezin, zo blijkt uit alles. De bevindingen van Gods volk zijn doorslaggevend voor het verstaan van de heilige Schrift. Bevindelijk taalgebruik wordt gehanteerd alsof jongeren dat zomaar direct kunnen verstaan. Op catechisatie krijgt Job op enkele mild kritische vragen van de ouderling te horen: 'De leer van dat Woord en van onze vaderen is dat een mens weliswaar bij God vandaan in de Middelaar geborgen is op het moment dat hij levendgemaakt wordt, maar dat hij dat zelf pas aan de weet komt als God de Middelaar aan zijn ziel openbaart. Vaak is dat jaren later', aldus het goedbedoelde antwoord van de ouderling aan de jonge Job, die worstelt met zielevragen.

Maasland laat in het verdere verloop van Jobs zoektocht zien hoe door de aanraking met een meer evangelische benadering van de bekering er een botsing komt in zijn gemoed, maar ook met zijn opvoeders over de levensvraag van de jongeman: hoe raak ik tot God bekeerd? Wel, eer er een jaar voorbij is, komt Job tot de bekentenis tegenover zijn ouders dat hij geestelijk een ander, een nieuw mens is geworden.

Maasland kent de hier beschreven wereld van binnen uit, anders kun je er nooit zo authentiek en invoelend over schrijven, ook al meldt hij in een kort nawoord dat het hier om een 'fictief verhaal' gaat. Mij viel de befaamde geestelijke patstelling terzake de hier beschreven vorm van bekering weer op: God moet het doen, maar de mens blijft verantwoordelijk. Hoeveel angst zit er toch in deze vorm van bevinding. Het zo ernstig zoeken naar bekering is eigenlijk een psychologisch verklaarbaar proces, namelijk om van die angst voor dood en eeuwigheid af te raken. Als Job na zijn omkeer aan zijn andersgelovende medestudent probeert uit te leggen wat er nu met hem gebeurd is, dan komt hij niet veel verder dan: nu mag ik weten dat ik naar de hemel ga. Het verwijt van heilsegoïsme in de richting van deze vorm van bevindelijkheid is toch niet helemaal ongegrond?

Deze novelle biedt een eerlijke poging vanuit de hier beschreven bevindelijke wereld de vraag nog maar weer eens op tafel te leggen: hoe bijbels is dit allemaal?

J. MAASLAND