"Een tachtiger" is een roman die zich afspeelt in de late 19e eeuw, een periode die wordt gekenmerkt door de opkomst van de Tachtigers, een groep Nederlandse schrijvers en kunstenaars die zich verzetten tegen de traditionele normen en waarden van de literatuur en de maatschappij. Het boek biedt een diepgaande blik op de levens en de idealen van deze vernieuwers, die streefden naar artistieke vrijheid en persoonlijke expressie.

De hoofdpersoon, een jonge dichter, wordt geconfronteerd met de uitdagingen van het leven als kunstenaar in een tijd van verandering. Hij worstelt met zijn identiteit, zijn plaats in de maatschappij en de verwachtingen van zijn omgeving. Door zijn interacties met andere Tachtigers, zoals Willem Kloos en Lodewijk van Deyssel, wordt de lezer meegenomen in de wereld van de poëzie, de literatuur en de opkomende moderne kunst.

Het verhaal verkent thema's als de zoektocht naar schoonheid, de betekenis van kunst en de rol van de kunstenaar in de samenleving. De protagonist ontdekt dat ware kunst niet alleen een reflectie is van de werkelijkheid, maar ook een middel om de diepere waarheden van het leven te onthullen.

Met een rijke en poëtische schrijfstijl weet de auteur de geest van de Tachtigers vast te leggen en de lezer te inspireren om na te denken over de waarde van creativiteit en individualiteit. "Een tachtiger" is niet alleen een eerbetoon aan deze invloedrijke beweging, maar ook een tijdloos verhaal over de strijd om authenticiteit in een wereld die vaak de voorkeur geeft aan conformiteit.