Al in de vroege Oudheid bestond er vooral grote belangstelling voor het onbekende continent Afrika in de toenmalige centra van beschaving rond de Middellandse Zee. Legendarisch zijn de zee-expedities van de Egyptische koningin Hatsjepsoet naar het land "Punt" ca. 1500 v. Chr. En ook die van koning Salomo naar "Ophir", het huidige Ethiopië, ca. 1000 v. Chr. Feniciërs, Grieken en Romeinen hadden uitgestrekte overzeese koloniën in Afrika. Zij reikten tot aan de enorme, bijan ondoordringbare Sahara, de oceaan van zand die het op één na grootste continent van de Aarde zo lang en zo onverbiddelijk in twee helften heeft gedeeld. Reeds lang voor het begin van onze jaartelling bezochten de Feniciërs in opdracht van een machtige Egyptische farao met hun primitieve scheepjes de westkust van Afrika tot ver beneden de Sahara. Toch duurde het tot de vijftiende eeuw na Chr. voordat vermetele Portugese zeevaarders de kust gingen exploiteren en koloniseren. En tot het eind van de vorige eeuw bleven er witte plekken op de kaart van Afrika.
Nu zijn alle volken en stammen, alle wonderen van het Afrikaanse landschap, haar flora en fauna ontdekt. Veel is er veranderd sinds de officiële afschaffing van de slavernij en het einde van het koloniale tijdperk der uitbuiting. Duistere negerrijkjes en Europese koloniën zijn zelfstandige Afrikaanse staten geworden, maar eeuwenoude tradities en stammenvetes laten zich niet uitwissen door onafhankelijkheidsverklaringen en grenzen die in de koloniale tijd werden getrokken. Stenen tijdperk en atoomtijdperk grenzen aan elkaar in de ontwakende reus Afrika, die enorme, nog zo onbekende en toch zo fascinerende wereld waar dit boek u als het ware doorheen laat reizen, van Tanger tot Kaapstad, van Mombassa tot Kinshasa in het spoor van de vele fotografen, journalisten en wetenschapsmensen die meewerkten aan de totstandkoming van dit deel van "De Landen der Wereld en hun Beschaving".