In forhael yn deiboekfoarm fan in famke dy't har mem forliest en it mar min goedkrije kin dat har heit wer trout. Hja giet de doar út en v/urdt konduktrise. Fan dit histoarysk noch jonge birop fortelt hja yn har deiboek icn en oar, hwerfan de ûnderfiningcn, opdien mei in pear oansketten fékeaplju en dy mei in jonge helppreker dy't syn earste Fryske preek hâlde sil it bilangrykst binne.

De weraks tsiin heite twadde frou is under'e bidriuwen bilune, it minske blykt wol ta to fallen, en wurdt mei har to forwachtsjen poppe akseptearre. En mei de dominé en de konduktrise komt it yn'e bus.

De reklame dy't der yn it foar foar dit boek makke is hat de forwachtirtgs faeks hwat to heech opfizele. It is gjin roman, it is gjin opfallende forskining yn'e litteratuer. En de untwapenjehde ienfâld fan de ynlieding seit jin einliks ek wol dat de skriuwster oan dy reklame net de measte skuld hawwe kin. Lit ús derom sizze hwat har boek posityf wol wurden is: In aerdich, gefoclich forhaeltsje mei in kristlike ynslach foar greatere famkes, dy't it grif mei nocht léze sille. It is net djip, it hat gjin spanning of intrige dat makket, mar it is tige flot skreaun, en in wolkomme oanwinst foar it forskaet fan lektuer, gaedlik dyjingen dy't net fan swier spul hâlde, mar wol fan in kromke algemien sentimint. De foto op it omslach noeget ta it keapjen fan in kaertsje, it kin net skele hwerhinne. (De Heerenveensche Koerier)