Morgan is een jazzpianist die het geld voor de huur van \nzijn eenkamerappartement verdient met hier en daar \neen optreden in een bar. De beelden van een kindertijd \nin de tropen heeft hij uit zijn geheugen verbannen. Een \nonverwachte ontmoeting op nieuwjaarsdag verandert \nzijn leven. Wanneer hij 's ochtends na een optreden naar \nhuis terugkeert, vindt hij een jonge blanke vrouw in een \nelegante zwarte jurk ineengezakt tegen de tuinmuur van \nSmolders' fietsenatelier. Om te voorkomen dat ze dood -\nvriest, biedt hij haar barmhartig en zonder bijgedachte \nonderdak aan. Maar al snel wordt duidelijk dat ze met \nhaar raadselachtige en onberekenbare gedrag huivering-\nwekkende herinneringen bij hem oproept. Of kent zij \nhem en is de kennismaking helemaal niet zo vrijblijvend \nals ze lijkt? Wat begint als een toevallige ontmoeting, \nloopt uit op een zoektocht van ongekende proporties. \nGod schiep blank en zwart, de duivel de halfbloed. Met \ndie woorden onderstreepte jurist en latere Eerste Minis-\nter Joseph Pholien de verhouding tussen de blanke man \nen de zwarte vrouw in Belgisch Congo. Bij Artsen Zon-\nder Grenzen hoorde Jonathan Robijn voor het eerst over \neen instelling in het zuiden van Rwanda, waar vijftig jaar \ngeleden kinderen opgroeiden die een Belgische vader en \neen Congolese moeder hadden. In de maanden die aan \nde onafhankelijkheid van Congo voorafgingen werden \ndeze metiskinderen per vliegtuig naar België geëvacu-\neerd. De meesten zagen hun biologische ouders, broers \nen zussen nooit meer terug. Net als Morgan.