Geweldige, autobiografische roman van E.M. (Mani) Kummer, de vertaler van Reis naar het einde van de nacht, het magnum opus van de Franse auteur Louis Ferdinand Céline. Meudon is de plaats waar Céline de laatste jaren van zijn leven woonde en ook overleed.

Afscheid in Meudon van E. M. Kummer is een boek over verlies, liefde, vriendschap, en het reflecteren op het leven en de dood. Het is het verhaal van Kummers hoofdpersoon en
alter-ego, Jean- Patrick Lasalle, ooit lid van het Franse vreemdelingen legioen en nu literatuurwetenschapper, die afscheid neemt van een dierbare vriendin in het Franse plaatsje Meudon, en de herinneringen en het 'museum' van haar leven, gevuld met muziek, vriendschappen en betekenisvolle momenten, verkent.

Mede onder invloed van Céline is Lasalle anders tegen zijn eigen oorlog in Indochina aan gaan kijken. In de heldhaftige taak van het Vrije Westen, de verdediging van cultuur en democratie tegen de oprukkende rode barbarij, gelooft hij niet meer. Alles is opeens ingewikkeld geworden en alleen in de rauwe, van rancune en ongelikte lyriek vergeven taal van Céline kan daaraan recht worden gedaan. Dankzij Céline is Lasalle (en ook Kummer) een ander mens geworden. Ook als lezer en schrijver. Op een van de laatste bladzijden van het boek zegt hij, inmiddels van oorlogsvrijwilliger geëvolueerd tot iteratuurwetenschapper, tegen zijn vriend Manfred: ,,als je eenmaal Céline gelezen hebt (...) ben je niet meer dezelfde als daarvoor, je ziet de wereld met andere ogen (...) Zijn stijl werkt verslavend, 't lijkt wel opium''. Vandaar dat Kummer, wanneer hij als Jean-Patrick Lasalle de pen opneemt om over zichzelf te schrijven, dat alleen kan in het idioom van Céline. En dat doet hij op meesterlijke wijze.

Jammer genoeg leefde Céline niet meer, anders had hij EM. Kummers romandebuut Afscheid in Meudon in het Frans kunnen vertalen. Het zou vast een even goede vertaling zijn geworden als Kummer in 1968 van Céline’s Voyage au bout de la nuit heeft gemaakt.