In Nederland worstelt men al dertig jaar met een aantal steeds omvangrijker wordende maatschappelijke problemen, die maar niet door de politiek worden opgelost. De oorzaak van veel problemen is een te grote bevolking in een klein en steeds natter wordend land.

Dagelijks worden wij geconfronteerd met de gevolgen van de overbevolking, die een negatieve invloed op het woon- en leefklimaat in onze multi-etnische samenleving heeft. Bij een geringere bevolkingsdruk zou men in ons land prettiger kunnen wonen en leven. Hoewel die natuurlijke vorm van wonen al eeuwenlang favoriet is, blijft een huis met een tuin voor miljoenen mensen een onbetaalbaar ideaal.

Te veel woningen en infrastructuur vormen een enorme bedreiging voor het schaars geworden natuurlijk landschap, dat ter compensatie wordt veranderd in hier en daar een reservaat. Miljoenen mensen kunnen te weinig genieten van het goede leven doordat in en om de steden gelegen recreatiegebieden, die in minder dicht bevolkte landen overvloedig aanwezig zijn, in de Randstad ontbreken. Alleen een verantwoorde bevolkingspolitiek, die via een immigratiestop en natuurlijk verloop tot afname van de bevolking leidt, zal de steeds groter wordende kloof tussen welvaart en welzijn ongedaan maken en een positieve invloed hebben op de integratie en ontwikkeling van medelanders, wat tot de hoognodige verbetering van hun welzijn leidt.