In deze 'levensschets' toont de in Amsterdam geboren en getogen Myriam Schretlen Wubbe (1926) de moed om dieper in te gaan op vragen die de gebeurtenissen in haar leven oproepen. Met een bewonderenswaardige openheid laat zij zien hoe haar binnenwereld reageert op wat haar overkomt. Strijdvaardigheid, warme humor, maar ook boosheid zijn de eerste uitingen van haar proces van zelfwording. Gaandeweg ontdekt zij dat haar innerlijk wordt aangesproken en antwoordt met een geheel eigen beeldtaal. Een taal die zij leert verstaan en begrijpen door de stilte in zichzelf toe te laten. Muziek, dans en schilderen zijn daarbij waardevolle hulpbronnen tot zelfexpressie.
Geleidelijk groeit zo haar vermogen om vastberaden en met elan vorm te geven aan de levensrichting die zij is ingeslagen. Maar er klinkt ook verdriet en angst door in de onvermijdelijke golfslag en ondanks of mogelijk dankzij de moeilijke perioden in haar leven, wordt haar persoonlijkheid milder, zonder de zin voor realiteit te verliezen. Hierdoor ontwikkelt zich een heel eigen spiritualiteit en vindt zij in het diepst van haar zijn een religieus proces van zingeving, dat niet losstaat van haar christelijke achtergrond, maar de diepere persoonlijk-symbolische betekenis daarvan onthult.

HET ONWEERSTAANBARE LEVENSGEVOEL is niet alleen een spirituele autobiogra?e maar evenzeer een open beschrijving van een proces van zelfwording waarin velen zich in deze tijd zullen herkennen.