Als Hanna Berger in het jaar 1923 tegen de achtergrond van een klein Betuws dorp haar adembenemende, tot één zomer beperkte romance beleeft met de rebelse Govert Vaandrager, heeft ze er nog geen vermoeden van, dat ze bijna een halve eeuw later, na een verblijf van tientallen jaren in de Verenigde Staten, zal terugkeren naar de plaats waar haar kostbaarste herinneringen liggen.
Nog minder kan ze dan reeds vermoeden, dat ze in dezelfde omgeving opnieuw een zomer zal doorbrengen, maar dan in gezelschap van een twintigjarig naamgenootje, Hansje Berger, een dochter van haar neef, die zij via een detectivebureau op het spoor zal komen.
In tegenstelling tot haar oudtante, over wier ervaringen we in deze roman in een terugblik kunnen lezen, vindt Hansje een geluk dat toekomst heeft.
De bejaarde vrouw, gedreven door de wens in het meisje haar eigen jeugd nog eens te beleven - maar anders, gaver, zonder de belemmeringen die haar eertijds in de weg stonden - verzamelt als vanzelf een aantal jonge mensen om zich heen, die evenzeer van haar wijsheid gecharmeerd raken als van Hansjes jeugd en warmhartigheid. Maar onder de oppervlakte van een vlotte omgang worstelt ieder met zijn eigen, hoogstpersoonlijke noden, die voor een nauwlettende toeschouwer soms op het onverwachtst aan het licht komen.
Ofschoon ze in een bewogen halve eeuw de wereld in vrijwel ieder opzicht heeft zien veranderen, moet Hanna constateren dat de diepste behoeften van mensen aan tijd noch mode onderhevig zijn.