In twee kloeke deelen brengt de uitgeverij Callenbach een werk van den Leidschen hoogleeraar dr F. W. Korff over de leer omtrent Christus, de Christologie, op de boekenmarkt. Een theologisch werk van formaat, naar omvang zoowel als naar inhoud!

Het is verheugend, dat ook in dezen tijd het theologisch onderzoek niet alleen voortgang vindt, maar ook komt tot de publicatie van resultaten, die op hun beurt weer onderwerp van voortgaande studie, van gesprek, van herleving der belangstelling zijn. Prof. Korff was met het schrijven van zijn boek, op grond van gereedliggende aanteekeningen, reeds begonnen toen de oorlog over ons losbrak en alles ten onzent wijzigde. „Ik heb er — zoo merkt hij laconiek in zijn Voorrede op — den arbeid niet om gestaakt. Het onderwerp, waaraan ik mij gewaagd had, is van een geheel eenige permanente actualiteit, die door geen aardsche gebeurtenissen kan worden aangetast. Integendeel, hoe meer die aardsche gebeurtenissen met hun komen en gaan ons ontroeren, des te meer hebben wij behoefte den blik hooger te richten, op Hem, die gekomen is en die door alles heen komen blijft, Jezus Christus, gisteren en heden en in der eeuwigheid Dezelfde." De schrijver merkt even verder nog in zijn Voorrede op, dat deze tijd weliswaar roept tot de beleving der eenheid aller Christenen, maar niet om de bestaande theologische geschillen te begraven. „Het behoort tot de gebrekkelijkheid van deze bedeeling, dat iedere theologie slechts „een" theologie Is, die als zoodanig met andere theologieën op voet van discussie verkeert: wij kennen ten deele. Zoo is het ook met hetgeen hier wordt voorgedragen. Ik ben mij zelfs bewust op beslissende punten in te gaan tegen theologische denkbeelden, die heden ten dage bij velen zeer geliefd zijn." Wij hebben hier te doen met het werk van een theoloog, die met betrekking tot de Christologie op sommige punten een nieuwe zienswijze verdedigt. Zooiets wil in ons vaderland gemeenlijk zeggen, dat de man en zijn werk van tevoren veroordeeld zijn, ook al is hij de meest eerlijke, geloovige denker die men zich kan voorstellen en als is zijn boek het resultaat van degelijke, door geloofsnormen bepaalde studie. Wij wenschen aan dat hoogmoedige a priori veroordeelen niet mee te doen, ons, (ook al hebben wij zekere groote bezwaren) voor den geest houdend.dat wij ook ten aanzien van de nieuwere theologische lectuur alle dingen hebben te onderzoeken, het goede eruit behoudend, ook al hebben wij prettiger ervaring met de „oude" dan met de „nieuwe" theologische schrijvers. „Christologie, de leer van het komen Gods is een werk van beteekenis, omdat het een eerlijke poging is tot het verder brengen van de theologische discussie.

In het tweede deel — dat van een aparte voorrede en een afzonderlijke inleiding voorzien is — wordt dan „het komen Gods op de horizontale lijn" ontvouwd. Persoon en werk van Christus worden aan breede beschouwingen onderworpen, waarbij „de leer omtrent het werk van Christus in onze belijdenisschriften" een punt van afzonderlijke bespreking vormt. Een apart hoofdstuk gaat over „het leven van Jezus Christus", waarop een verhandeling in drie belangrijke paragrafen over „het kruis" volgt. Opstanding en hemelvaart worden vervolgens aan de orde gesteld en in een aanhangsel daarop worden „de maagdelijke geboorte" en „de nederdaling ter helle" behandeld. In tal van opzichten moeten wij hier met den schrijver van meening verschillen; zijn voorstelling, als zou in Christus het heil liggen óók voor degenen die nooit binnen den kring der openbaring leefden, is in volstrekten strijd met de leer van Gods Woord. De schrijver heeft zich hier zóó vastgewerkt bij zijn poging tot het exegetiseeren van een „moeilijken" tekst, dat hij de tientallen duidelijke teksten, die hem het recht van zijn opvatting radicaal ontzeggen, over het hoofd ziet.

Aan het slot spreekt prof. Korff van de wederkomst Christi, en van de aanvaarding van Zijn al-heerschappij in de nieuwe bedeeling. Wij citeeren uit het slothoofdstuk: „De tijd waarin wij leven heeft de beteekenis van een tusschentijd tusschen aanvankelijke en volkomen vervulling, tusschen twee komsten van Christus. Jezus Christus i s reeds koning. Maar Hij is nog slechts koning in het verborgen, het blijft voorshands mogelijk Zijn koningschap te loochenen. Hij heeft den booze verslagen; toch gaat deze nog „rond als een brieschende leeuw, zoekende wien hij zou mogen verslinden" (1 Petr. 5:8). Zoo blijft deze tusschenperiode staan in het teeken van het conflict. Alles roept om een oplossing. Geen geleidelijke ontwikkeling kan die oplossing brengen. De geschiedenis van God met de menschen gaat veeleer een acute en catastrophale ontknooping tegen. Eenmaal zal Jezus Christus uit de verborgenheid te voorschijn treden". „Tot zoolang blijft onze Christologie een gebrekkige poging om met onze woorden en begrippen iets weer te geven van het lied der aanbidding voor onzen Heiland en Heere, dat in onze harten leeft. Geloofd zij Jezus Christus!"
(De banier: staatkundig gereformeerd dagblad)