Als Hans van Horck als tiener voor een grote drukkerij werkt, ontstaat zijn interesse voor gedrukte kunst. Hij blijkt talent te hebben voor het ontwerpen van posters. Dit is voor hem aanleiding om te kiezen voor een opleiding aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven.

Om zijn creativiteit verder te ontwikkelen verhuist Hans op achttienjarige leeftijd naar Zwitserland. Daar was op dat moment de grafische en toegepaste vormgeving verder ontwikkeld dan in Nederland en dat gaf Hans van Horck de inspiratie voor zijn verdere ontwikkeling als hedendaags kunstenaar.

Hans van Horck begint zijn artistieke loopbaan als aquarellist en schildert portretten en vrouwelijk naakt. Zijn echtgenote Anita Duijf staat vaak model voor zijn werk. In de loop van de tijd wordt het werk steeds abstracter en expressiever. Aquarelleren wordt verruild voor het werken met (acryl)verf. Hiermee worden grote hoeveelheden op het doek verwerkt, soms heel pasteus, soms vloeibaar met een verwijzing naar zijn eerdere aquarellen. De doeken liggen altijd plat wanneer de kunstenaar er aan werkt. Bijkomend voordeel is dat hij om het doek heen kan lopen en de compositie voortdurend van alle kanten kan beoordelen.

De schilderijen en sculpturen van Hans van Horck zijn geïnspireerd door de mythologie van Europa, Azië, Afrika en Noord-Amerika. Zijn werken kennen een hoge mate van abstractie, maar zijn zelden volledig abstract. Zijn werk kent vaak symbolen uit oude culturen of figuratieve elementen uit de natuur of architectuur. Ook het vrouwelijk naakt komt nog zo nu en dan voor in zijn werk. Het maakt Van Horck niet uit of zijn werk wordt bestempeld als lyrisch-abstract, abstract-figuratief of anderszins. Als belangrijke inspiratiebronnen noemt hij onder anderen Gerhard Richter en Caspar David Friedrich.