Voorzichtig deed het meisje een stap naar voren.
'Kan iemand me misschien helpen?' zei ze, wat harder nu. 'Ik ben geloof ik verdwaald.'
Het snurken hield op. Eén oog van de rat schoot open en staarde haar aan.
Met een diepe zucht kwam de vos overeind. Hij maakte zich los van de bar en slofte op zijn dooie gemak op haar af. Bij het tafeltje vlak naast haar bleef hij staan en schoof een stoel naar achteren. Hij maakte er een beweging bij die nog het meest op een kleine buiging leek. 'Ga zitten,' zei hij. 'Maak het je gemakkelijk.' Zijn stem was zacht, en heel laag. Hij sprak moeizaam, alsof het zijn eerste woorden waren sinds een hele tijd.
'Je bent hier precies aan het goede adres.'

Na de dood van haar vader vindt een meisje een stuk papier met het begin van een verhaal dat hij samen met haar had willen schrijven. Het speelt zich af in een hotel op een kale vlakte. En waar kun je beter je zorgen vergeten dan in een spannend verhaal?
Maar eenmaal in het hotel wordt het meisje niet zo gastvrij ontvangen als ze hoopte. En de enige manier om weg te komen lijkt een oude autobus die al jaren kapot is. Bovendien is ze meer vergeten dan alleen haar zorgen: ze kan zich niet herinneren waar ze vandaan komt of waar ze heen moet. Er zit weinig anders op dan voorlopig haar intrek te nemen in het hotel, dat wordt gerund door een vos en een knorrige rat. Om zich tussen hen staande te kunnen houden en om haar eigen weg te vinden in het verhaal heeft het meisje al haar verbeeldingskracht nodig.

•Vlag en Wimpel van de Griffeljury 2008
•Eervolle vermelding Woutertje Pieterse Prijs 2008
•Nominatie Zaanse Kinderjury 2008