' Maar waarom wil je tegen mensen beschermd worden? ', vraagt ze.
' Ik vertrouw ze niet meer.'
' Mij ook niet? ' . Jou wel, anders zou ik je dit niet allemaal vertellen. Het punt is dat ik niet ben zoals andere mensen. Ik heb zelf ontdekt dat ik een vorm van autisme heb. Daarom krijg ik nu op school ook begeleiding. Zo leer ik ermee om te gaan. Vroeger bestond er een stenen wand tussen mij en andere mensen. Nu is het een glazen wand geworden (...).
Sommige leerlingen hebben het moeilijk op school. Ze zijn bijvoorbeeld druk in hun hoofd, zien dingen die andere kinderen niet zien of maken moeilijk contact. Goede begeleiding kan ervoor zorgen dat deze leerlingen met plezier naar school gaan en deze met succes afmaken. Hierdoor krijgen ze meer kansen om later zelfstandig aan de maatschappij deel te nemen. In Gewoon, maar dan anders staan de openhartige verhalen van deze leerlingen en hun begeleiders - verhalen over gewone kinderen die speciaal zijn. //

Recensie(s) :
Stichting De Ambelt, organisatie voor speciaal onderwijs, heeft aan jeugdboekenauteur Kees Opmeer en zijn fotograferende dochter Marieke gevraagd om met leerlingen die aan haar zorgen zijn toevertrouwd in gesprek te gaan. Het gaat om kinderen en jongeren die onderwijs volgen op een 'gewone' school, maar die last hebben van een stoornis zoals autisme of ADHD, of die anderszins problemen hebben. Met goede begeleiding hebben ze een grotere kans op een volwaardige plaats in de maatschappij. Tevens komt een aantal ambulante begeleiders aan het woord. Het gemakkelijk lezend boekje, verlucht door een aantal goed herkenbare kleurenfoto's, is bestemd voor een breed publiek.