Ter inleiding. Het thans voor U, waarde lezer, liggend boekje zal voor diegenen onder U, die de bezettingsjaren hier in de gemeente Marum hebben doorgebracht, geen verrassing zijn. Het bestaansrecht zal voor hen vanzelf spreken. Ik kan mij echter goed voorstellen, dat er ook velen zullen zijn,die zichzelf hebben afgevraagd waarom nu toch de stroom van geschriften over terreur en verzet nog weer vergroot dient te worden en dan nog wel met speciale betrekking tot de gemeente Marum. Voor deze lezers diene nog het volgende. Niet minder dan 20 slachtoffers van het Duitse schrikbewind kunnen we onder onze inwoners tellen. Zeventien hunner vonden op een en dezelfde dag de dood, tijdens de Meistaking in 1943. Dan was daar nog de onmenselijke moord op vijf elders wonende politieke gevangenen. Deze gebeurtenissen, lezer, doen nog steeds een huivering door de leden gaan, wanneer zij ter sprake komen en dit geschiedt nog dikwijls. Onzegbaar leed brachten zij over een rustige, nijvere plattelandsbevolking. Dit boekje wil dan ook zijn een aanklacht tegen het misdadig optreden van de wrede, niets en niemand ontziende bezetter. In Neurenberg staan zij terecht, de groten van het Derde Rijk, die de wereld in puin sloegen en het mensdom in rouw dompelden. Zij weten thans niets te zeggen dan: “Ich weisz es nicht.” Zij weten niet beter te doen dan uiteindelijk alle verantwoordelijkheid af te schuiven op hun afgod. die helaas niet meer ter verantwoording kan worden geroepen. Overal elders staan hun zeer volgzame onderdanen terecht; laat het bewijsmateriaal zich opstapelen, laat het hen verpletteren, opdat eindelijk het recht zegeviere.Tot in lengte van dagen, wanneer reeds alle tijdgenoten van deze schrikkelijke gebeurtenissen niet meer zjjn, zal men als afschrikwekkend voorbeeld zich deze ergste aller verdwazingen voor ogen moeten houden. Het is daarom goed alles te publiceren, ook feiten als de hier beschrevene; al zijn zij in het gehele gebeuren slechts onbetekenend, zij zijn evengoed uitingen van deze verdorven geest. Dit boekje wil de nagedachtenis onzer terreurslachtoffers eren en levend houden. Het initiatief tot deze uitgave juich ik daarom van harte toe en, hoewel het werkje uiteraard geen verdere pretenties heeft, wil ik het gaarne bij een ieder warm aanbevelen.
De Burgemeester der gemeente Marum, J.W. ALBERDA VAN EKENSTEIN.