Mama, ik wil ver weg - Magda en Henk Heesen (onverkorte uitgave)
Saskia Heesen stierf in juni 1979. Zij was pas negen jaar. Drie jaar daarvoor was zij ziek geworden, ongeneeslijk ziek, naar zou blijken. Tijdens deze moeilijke periode bewaarden haar ouders niet alleen zorgvuldig alles wat hun dochtertje opschreef en tekende maar ook hun eigen aantekeningen en foto's. Twee jaar na Saskia's dood brachten zij al dit materiaal samen in een relaas dat in zijn eenvoud en directheid een indringende weergave werd van drie jaar ziek zijn, verdriet, hoop, liefde en wanhoop; van de goede en slechte momenten die Saskia en zij doormaakten.
Aanvankelijk was het verhaal alleen bedoeld voor degenen die om Saskia en haar ouders heen hadden gestaan in die jaren maar door verschillende omstandigheden kreeg het in grotere kring bekendheid. Toen bleek dat veel mensen er zich door aangesproken voelden en er iets aan konden ontlenen, besloten Magda en Henk Heesen om tot uitgave in boekvorm over te gaan.

De school - Nelson Demille (The Charm School)
Wat een vakantie - toeren door Rusland in een machtige nieuwe Pontiac Trans Am, op zoek naar een mooie mengeling van avontuur en gevaar. Greg Fisher, een jonge Amerikaanse toerist, net afgestudeerd, heeft het enorm naar zijn zin.
Totdat hij een verkeerde afslag neemt... en iets ziet dat hij niet behoort te zien - de School van mevrouw Iwanowa - het meest explosieve geheim van de KGB.
Opeens is voor Greg Fisher de vakantie afgelopen.

Verboden terrein - Phillip Finch (Trespass)
Avontuur in de bergen van Montana.
Dag 1, 6 september: We hebben buiten Red Lodge op een bergweide een kamp opgeslagen. De huizen en levens die we vanmorgen achterlieten lijken nu eindeloos ver weg. De bergen zijn alom tegenwoordig.
Dag 3, 8 september: We horen nier niet en als ze ons niet kunnen tegenhouden, zullen de bergen er in elk geval wel voor zorgen dat alleen de sterksten en moedigsten hun domein hier weer verlaten.
Dag 8, 13 september: Het blijft maar sneeuwen. Het eten is bijna op. Iemand moet iets doen.
Dag 10, 15 september: We hebben het zo koud. We zijn zo bang. We zijn zo eenzaam.

Kom toch terug naar Ierland - Niall Williams en Christine Breen
(O Come Ye Back to Ireland)
Drie jaar geleden gaven Niall Williams en zijn vrouw, Christine, het comfort van de grote stad op voor de gok van hun leven. Ze keerden terug naar het land van hun voorvaderen, naar een huisje aan de mooie maar woeste westkust van Ierland. Hun plan was eenvoudig: hij zou schrijven en zij zou schilderen en alles zou fantastisch zijn.
En dat bleek te kloppen, hoewel niet altijd op de manier die ze zich hadden voorgesteld. De regen stroomt neer tijdens hun eerste zomer en de zon is niet te zien. Er zijn geen restaurants, geen bioscopen. In Ierland trekt echter maar zelden een wolk voorbij zonder dat er een regenboog op volgt. Of ze nu turf steken in het veen of walsen in een café, overal worden Chritine en Niall gegrepen door de betovering van de omgeving. En hier, in een klein dorp, waar het leven nog net zo verloopt als generaties geleden, vinden zij het thuis van hun hart.