Samenvatting.............

Michel Boerebach (1963) verloor in 2003 bij een auto-ongeluk zijn beide zoontjes Lesley (12) en Sven (9). De ex-topvoetballer van Go Ahead Eagles, PSV, Roda JC, Real Burgos en FC Twente voert sindsdien een bikkelhard gevecht met zichzelf en de oneerlijkheid van het lot. Om de pijn te verzachten, bezocht hij psychiaters, ging te rade bij lotgenoten, schreef gedichten en columns, maar vluchtte ook in de drank. Het zorgde voor heftige spanningen in zijn relatie met vriendin Angela, die hem in 2007 zoon Lyns schonk. Maar Boerebach bleek een vechter. Met behulp van familie, vrienden en werkgever Go Ahead Eagles slaagde hij erin een weg te vinden uit de duisternis. Nu, ruim zestien jaar na de dramatische gebeurtenis, kan Boerebach eindelijk oprecht genieten van de kleine dingen in het bestaan. Hij laat de fles links liggen, heeft zijn humor terug, al leeft de nagedachtenis aan Lesley en Sven onverminderd intens voort. ‘Helemaal verwerken gaat niet lukken.’ Zoals er ook die eeuwige angst om Lyns is. ‘Ik ben constant bang dat hem iets overkomt.’ Voor Hoi Papa gaat Boerebach met schrijver Eddy van der Ley op bezoek bij mensen die van grote betekenis voor hem zijn, onder wie Hugo Borst, René Eijkelkamp, Willem van Hanegem en Wim Kieft. Het levert een roadtrip op met niets verhullende, soms hartverscheurende en vaak grappige gesprekken, over voetbal, de dood en het leven. Hoi Papa is het dankwoord van een zelfkritische vader die zichzelf opnieuw heeft moeten leren uitvinden. ‘De oude Michel Boerebach is gestorven, de nieuwe opgestaan.’