Ja, ik he been mooi vak uitgekozen. Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik geen Florence Nightingale ben. Gemiddeld twee keer per maand heb ik spijt als haren op mijn hoofd. En dan denk ik vaak: had ik maar Frans gestudeerd.In dit boek schrijft Fadoua Bouali met een scherp oog en veel gevoel voor humor over haar dagelijks lveen als moslima in Nedeland en als verpleegster in een ziekenhuis in Amsterdam. Moeiteloos schakelt ze over van het persoonlijke verhaal op een uiverseel dilemma. Een kijkje achter de schermen van een ziekenhuizaal, maar ook een spoedcursus relativeren. Over de trauma's van afstandelijke chirurgen, over rituelen rond de dood, over joggende Marokkaanse moeders en de hypocriete seksuele moraal van sommige mannen, over patiënten met overgewicht en overspannen verplegers. En over een reis naar Mekka.Fadoua Bouali (1970) werd geboren in Marokko. Ze schrijft columns voor de volkskrant en is een veelgevraagd spreekster. Van haar hand verscheen eerder Bervrijd door Allah. Waarom een moslimvrouw haar mannen niet hoeft te gehoorzamen (Van Gennep, 2006).De pers over Fadoua Bouali:'Een verfrissend geluid uit moslimkring' -Haarlems Dagblad'Door haar ongezouten standpunten is zee en van de meest opmerkelijke verschijningen in het land der meiningen' - Trouw'Fadoua Bouali heeft niet alleen een heldere boodschap, maar ka nook schrijven. Houd deze dame in de gaten? - Zem Zem