Pb, in-8, 196 pp., kaartjes, bibliografische noten, bibliografie. Goed gemaakt overzicht.

'Het ontbreekt vandaag aan een studie die op een systematische manier onderzoekt in hoeverre de huidige Belgische, economisch toonaangevende kapitaalgroepen en families hun positie aan de Congolese kolonie te danken hebben. De vele fusies, naamsveranderingen en overnames maken die opdracht er ook niet makkelijker op. De voorbije halve eeuw verdwenen veel grote kapitaalgroepen. De Société Générale bijvoorbeeld werd in stukken opgedeeld en de belangrijkste financiële activiteiten kwamen in Franse handen terecht.
Ook de miljonairsfamilies Empain en Lambert verdwenen naar de achtergrond, mensen als Albert Frère namen hun rijk over. Maar dat het kolonialisme voor een belangrijk deel mee aan de basis lag van het vermogen van de rijkste Belgen en grote kapitaalgroepen, lijdt weinig twijfel.
Als we de lijst van 200 rijkste families van België nemen, dan zien we dat er van de eerste 23 liefst 9 direct actief waren in, of hun kapitaal te danken hadden aan Belgisch-Congo. Dat wijst er op dat de harde kern van het huidige Belgische kapitaal op zijn minst een belangrijk deel van zijn kracht haalt
uit het koloniaal verleden. De negen families die we bovenaan de lijst terug vinden zijn: Solvay, Emsens, Boël, Janssen, Bekaert, Lippens, Vandemoortele, Van Thillo, Bertrand, Dieryck en van Baaren. Verder in de lijst stuiten we nog op
families als Van Hool, Collinet, De Cloedt en Greindl. De koninklijke familie zelf staat niet op die lijst. Maar dat ze de basis van haar kapitaal in Congo legde, is ondertussen duidelijk.' (p. 56)