In mei 2009 bestond Uitgeverij De Arbeiderspers tachtig jaar. Sinds haar oprichting in 1929 heeft de uitgeverij heel wat stormen doorstaan. Maar de hevigste storm vond wel tijdens de Duitse bezetting plaats. Kort na de capitulatie bezette Meinoud Rost van Tonningen `De Rode Burcht . Hij had opdracht gekregen De Arbeiderspers om te vormen van een socialistisch tot een nationaal-socialistisch platform, naar eigen zeggen om `het ware volksche socialisme aan de arbeider terug te geven. De nieuwe leiding stond voor de uitdaging de ideologische grondslagen van De Arbeiderspers te veranderen zonder haar trouwe lezers kwijt te raken. Toen de uitgever het verwijt kreeg dat hij de nationaal-socialistische regelgeving niet strikt genoeg doorvoerde, verweerde hij zich met de woorden dat De Arbeiderspers nu eenmaal moest blijven `marcheeren . Maar hóé bleef De Arbeiderspers `marcheeren ? Op deze en andere vragen geeft Frederike Doppenberg antwoord aan de hand van een kritische reconstructie van het uitgavenbeleid van `AP in de periode 1940-1945. Het resultaat is een boeiende en aangrijpende casestudy die nieuw licht werpt op de botsing tussen ideologie en pragmatisme van een Nederlands bedrijf in oorlogstijd. //

Recensie(s) :
Meteen na de bezetting van Nederland in 1940 namen de nazi's uitgeverij De Arbeiderspers in, met als doel de voormalige sociaaldemocratische klanten te winnen voor het nationaal socialisme. Frederike Doppenberg schreef de turbulente geschiedenis van de vijf heikele oorlogsjaren. Het verhaal is ingewikkeld. Piet Schumachter, voor de oorlog al werkzaam bij De Arbeiderspers, werd verantwoordelijk voor de boekuitgaven. Hij bleef veel oud fonds op de markt brengen, zoals de streekromans uit de succesvolle ARBO-serie. De oude klanten bleven en de nazi's zagen in deze streekromans hun ideologie van 'bloed en bodem' bevestigd. De drukkerij nam de ene na de andere order aan voor het drukken van onversneden nazi-propaganda en de krant (Het Volk) werd omgeturnd tot een Deutschfreundlich dagblad. Doppenberg heeft als bijlage van haar boek een fondsreconstructie uit de jaren 1940-1945 opgenomen. Uit dit boek wordt duidelijk dat de foute Arbeiderspers in feite een geroofd bedrijf was, dat niet veel met deze uitgeverij van voor en na de bezetting te maken had. Met fotokatern (deels in kleur). Boeiend voor geïnteresseerden in het boekenvak en in de Tweede Wereldoorlog.