Op 25-jarige leeftijd onderneemt Loud Jordans een voetreis naar Assisi en Rome. Alleen loopt hij door de Ardennen en Vogezen, over Alpen en Apennijnen, in ontmoeting met anderen mensen en culturen, maar ook met zichzelf. Deze voetreis wordt gaandeweg steeds meer een pelgrimstocht. Dit boek is het boeiende verslag van deze moedige en soms riskante reis, zoals dr. Herman Andriessen in zijn nabeschouwing aangeeft en nader bespreekt. //

Recensie(s) :
Bedevaarten zijn in. De auteur maakte op 25-jarige leeftijd, op het einde van zijn studie, te voet een reis naar Rome via Assisi. De voetreis werd gaandeweg echter een echte pelgrimstocht. Het was namelijk een moedige maar ook een riskante reis, waarop hij moeilijkheden tegenkwam. De voldoening uiteindelijk Rome te bereiken, was daardoor des te groter. Hij beschrijft de reis van dag tot dag, van 27 april tot 6 augustus 1996: hoe hij onderkomens zocht bij boeren, in kloosters, bij pastoors enzovoort. Ook van de vele, soms intense ontmoetingen doet hij verslag. Vooral ook om de herinnering aan die mensen vast te leggen die zo gastvrij waren, stond het voor hem vast dat er een reisverslag moest komen. Het is een persoonlijk verslag geworden, onder andere ook vanwege de confrontatie met zichzelf in alle eenzaamheid. Af en toe is een getekend kaartje afgebeeld, waarop een deel van de route te zien is. Natuurlijk, het is geen Bertus Aafjes die met zijn 'voetreis naar Rome' velen wist te boeien, maar het is toch een prettig leesbaar verslag geworden. Op omslag: afbeelding van Sint Franciscus van Assisi.