De auteur Girogio van Straten schreef met Hartogs keuze een roman, waarin de Nederlandse geschiedenis en het Nederlandse levensgevoel door het kosmopolitisme van de Van Straatens in een bijzonder licht komen te staan. Wie waren deze mensen, en waarom is hun geschiedenis zo fascinerend, ook na tweehonderd jaar?
Giorgio van Straten schreef met Hartogs keuze een biografie over zijn eigen familie, maar tegelijkertijd weet hij de lezer een gevoel van continuïteit en verbondenheid te geven doordat alle Van Straatens zich als een deel van een grote familie voelen. Dit familiegevoel is in onze tijd steeds zeldzamer geworden. //

Recensie(s) :
In 1811 moest de in Rotterdam woonachtige jood Hartog Alexanderzoon (de overgrootvader van schrijvers grootvader) op last van Lodewijk Napoleon een achternaam kiezen in ruil voor burgerrechten. Zo begint schrijvers familiekroniek: een reconstructie van bloedbanden en omzwervingen over de wereld. Hij vergelijkt deze reconstructie met de restauratie van fresco's, maar deze vergelijking komt niet helemaal uit de verf. De oudste verhalen zijn grotendeels fictie en nogal wijdlopig en geromantiseerd. Naarmate hij meer naar het heden komt, wordt zijn schrijftrant soberder en boeiender. De vervolgingen in de Tweede Wereldoorlog zijn zelfs ontroerend nuchter op papier gezet. Een opsomming van familieleden die de oorlog niet overleefden sluit het boek af. Deze opsomming maakt de benaming 'roman' (titelpagina) niet helemaal passend. Behalve een kroniek van lief en leed in de diverse generaties is dit er vooral een van vertrekken en aankomen en in de laatste generaties van dreiging en vervolging. Met stamboom. Ondanks de kritiek lezenswaardig.