Van oudsher bevinden zich aan boord van Nederlandse marineschepenzeelieden die zorg dragen voor de scheepsadministratie en daarnaasteen rol spelen bij de logistiek. In de zeventiende en achttiendeeeuw werden zij kortweg 'schrijver' genoemd.Zij hadden velerlei taken. Schrijvers waren de kapitein of vlagofficierbehulpzaam bij de werving van het scheepsvolk, maakten demonsterrol op, deden aan boord het schrijfwerk voor de bevelhebber,traden op als diens woordvoerder of afgezant en hielden hetscheepsjournaal bij. Voorts waren zij betrokken bij de bevoorradingvan de schepen, voorzagen de bemanning van scheepskleding enandere goederen, verstrekten tijdens de reis voorschotten en verrekendendeze in de door hen bijgehouden schuldrollen, traden opals secretaris van de zeekrijgsraad, vervaardigden testamenten enbeheerden nalatenschappen van gestorven of gedeserteerde opvarenden.In deze studie gaat het dus niet, zoals zo vaak, om de bevelhebberop zoek naar roem en fortuin, maar om de dekofficier die tijdens eenzeeslag pal naast hem stond. De schrijver vormde een cruciale schakelbinnen de marineorganisatie van de Republiek der VerenigdeNederlanden. Zijn werkzaamheden bevestigen dat overheidstakenen particuliere commerciële belangen nauw met elkaar waren verweven.Schrijvers waren sleutelfiguren, zowel op de schepen als aande wal. Zij speelden een belangrijke rol bij het functioneren en professionaliseren van de Nederlandse oorlogsvloot.