Kadhar heeft parasieten in haar brein. Woorden dragen een andere betekenis voor haar. Een glimlach is een teken van verraad. Haar eerste man Klaas-Willem begrijpt niet waarom koeien 700 kilogram wegen hoewel ze enkel gras eten. Haar tweede man Otto neemt de urne van zijn overleden grootvader uit wandelen omdat hij een poedel beneden zijn waardigheid acht. Hun dochters schrijven met speeksel hun namen op de muur en poetsen hun schoenen met bananenschillen.
In het eerste deel ‘Absurdistan’ voert de auteur ons mee naar een deelgemeente van de vierde wereld. Kadhar volgt slaafs de bevelen op van de stemmen in haar hoofd. De maagd Maria en haar dienares Rita van Casia verleiden haar tot de dolste avonturen. Haar autistische echtgenoot gedraagt zich als een platgestampte kauwgom, verpletterd door de lucht. Hij onderneemt niets zonder de goedkeuring van zijn zwarte kater. Na veertien jaar ruilt ze hem in voor de mislukte schrijver Otto, die zijn gokverslaving cultiveert als een filosofische daad van zelfondermijning. In het tweede deel ‘Nog lang niet’ verklapt dochter Droriet welke strategieën ze ontwikkelde om te overleven in Absurdistan. Het meisje levert een verbeten strijd tegen de marginaliteit, maar… op de mesthoop groeit de bloem.
Venus Frigida is een psychologische ontwikkelingsroman. Centraal staat de zielsgeschiedenis van een schizofrene vrouw en haar problematische verhouding met haar dochter. De auteur laat ons intens meeleven met de wanen, dwanggedachten en complexen van de personages. Ze maakt gebruik van heel wat sappige anekdotiek om de ziektebeelden te illustreren. De lezer krijgt een filmische weergave van de ontreddering die een geesteszieke in haar omgeving teweegbrengt. De beelden die het boek oproept blijven in je hoofd rondspoken …