Deze roman verhaalt de geschiedenis van het meisje Nafisa, dochter van de landbezitter Belkadi en zijn vrouw Khaira. Nafisa is achttien en studeert op een lyceum in Algiers. Wanneer ze de zomer­vakantie thuis doorbrengt, voelt ze zich opgesloten. Als ze hoort van haar vaders plan om haar uit te huwelijken aan de partijleider en burgemeester van het dorp, Malek, besluit ze zelfmoord te plegen of te vluchten. Zij wil geen vrede nemen met de bedoelingen die haar vader met dit huwelijk heeft, namelijk dank zij partijsteun zijn grond voor verdeling veilig te stellen. Wanneer Nafisa naar het station loopt om naar Algiers te vluchten, wordt ze gebeten door een slang. Een herdersjongen, met wie ze eerder een conflict had, redt haar en brengt haar naar zijn huis. Haar vader komt haar verblijfplaats te weten en na een vechtpartij blijven zowel de jongen als de vader gewond liggen. Over de jongen buigt zich zijn doofstomme moeder, en de vader wordt door zijn weggelopen dochter verzorgd. Alle problemen blijven bestaan.
Deze roman, die op indringende wijze het dagelijkse leven op het Algerijnse platteland beschrijft, verscheen in 1971. De auteur, Abdelhamid Benhedoega, werd in 1925 te Mansoerah geboren. Hij studeerde in Algerije, Frankrijk en Tunesië. Sinds 1962 is hij een van de directeuren van de R.T.A. (Algerijnse radio en televisie). Naast essays en novellen, schreef hij ook gedichten en romans.