Als nieuw.

Ter gelegenheid hiervan presenteert het Burgercomité-EU op 27 mei haar Manifest 'Aan het volk van Nederland'. Want het Europese integratieproces is sindsdien niet alleen verder gegaan maar onder invloed van de financiële crisis zelfs versneld. Tien jaar na het referendum van 1 juni 2005 reduceert de EU ons land steeds verder tot een provincie van een nieuwe staat waarover wij steeds minder macht kunnen uitoefenen. Tien jaar na 2005 is Nederland vrijwel opgeheven, en al lijkt het land nog te bestaan, de macht is allang verschoven, weg van Den Haag, en weg van ons. Tien jaar na 2005 is Nederland vrijwel opgeheven, en is het een land geworden dat zijn zelfbeschikking heeft afgeschaft en zijn eigen burgers niet toestaat om macht uit te oefenen over zichzelf. Feitelijk is Nederland daarmee geen democratie meer. Het manifest analyseert in detail alle sluiproutes waardoor de bevoegdheidsoverdracht naar Brussel blijft doorgaan.

Dit manifest is een aanklacht tegen deze afschaffing en ondermijning van onze democratie door de Europese Unie en een oproep tot grondwettelijk herstel.
1 jaar geleden mochten het Burgercomité-EU 60.000 handtekeningen aan de Tweede Kamer aanbieden en hadden daarmee ook het recht om de volksvertegenwoordiging toe te spreken en op te roepen tot een referendum. Ze gaf daaraan geen gehoor.
Maar dit stopt ons niet tegen. Integendeel, verschillende initiatieven komen begin juni samen om het fundamentele probleem van de EU aan te kaarten. De presentatie van dit manifest valt samen met het Peuro-initiaitief van Jort Kelder en Thierry Baudet. Zij presenteren op 2 juni een nieuw burgerinitiatief waarin de Tweede Kamer en de regering worden opgeroepen om met een parlementaire enquête onderzoek te doen naar de invoering van de euro en de afschaffing van de gulden. Ons gezamenlijke einddoel is een volksreferendum over het Nederlands lidmaatschap van de Europese Unie zoals dat voor het eind van 2017 ook in het Verenigd Koninkrijk zal worden gehouden. Alleen de Nederlandse bevolking kan, mag en moet zelf en rechtstreeks beslissen of ons land moet blijven voortbestaan of dat we moeten opgaan in een nieuwe Europese staat.