Hans Visser (1942) geniet landelijke bekendheid als predikant van de Rotterdamse Pauluskerk. Al meer dan vijfentwintig jaar zet hij zich in voor verslaafden, daklozen, uitgeprocedeerde vluchtelingen en seksuele minderheidsgroepen. Zijn werk en optreden oogstten bewondering en bijval, maar brachten hem ook vaak in botsing met de overheid en met zijn eigen kerk. In het vooruitzicht van zijn emeritaat in 2007, wil dit boek een samenhangend beeld geven van deze gedreven man, die ook altijd iets van de kwajongen heeft behouden. Belangrijke episodes uit zijn leven en werk passeren de revue, zoals de opkomst en ondergang van Perron Nul en het in 2005 genomen besluit om de huidige Pauluskerk te slopen en opnieuw op te bouwen. Hoe Hans Visser, samen met zijn medewerkers en vele vrijwilligers, dit werk kan volhouden en waarom hij blijft inspireren, is een vraag die als een rode draad door het boek loopt. Het portret laat Visser zien als pastor van mensen die aan de zelfkant van de samenleving zijn geraakt, maar ook als een theoloog die sociale thema's in verbinding brengt met bijbel en geloofsleer en de kerk op haar sociale geweten aanspreekt.
Het boek bevat een gesprek met Hans Visser waarin hij terugkijkt op zijn predikantschap en vooruitblikt naar de toekomst. Dit biografisch portret biedt de lezer een ruime kijk op een buitenmodel dominee die compassie en opstandigheid in zich verenigt.
Dr. A.B. Vaandrager (1933) was bij het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid werkzaam als directielid van de Arbeids-voorzieningsorganisatie. Van zijn hand verscheen eerder Het circus van de arbeidsmarkt. Voor uitgeverij Meinema redigeerde hij twee prekenbundels: Haghepreken van Carel ter Linden (1999) en Preken van Henk Berkhof (2003).