Nieuwstaat.

Sinds de komst van de DSM-III in 1980 met een aparte as (asII) voor het diagnosticeren van persoonlijkheidsstoornissen is de diagnostiek van persoonlijkheidsstoornissen lange tijd gedomineerd geweest door het categorale, descriptieve denken. In toenemende mate is in de laatste jaren het accent verschoven van de descriptieve, classificerende benadering van persoonlijkheidspathologie naar de dimensionele benadering.
Dynamische persoonlijkheidsdiagnostiek biedt een overzicht van de geïntegreerde, dynamisch-structurele persoonlijkheidsdiagnostiek. Zo bevat het boek hoofdstukken over de diagnostiek van gehechtheid en hechtingsstijlen, afweer en cognitieve schema's. Ook komt de diagnostiek m.b.v. interviews als het Ontwikkelingsprofiel en het Structurele Interview aan de orde. Ten slotte worden projectieve technieken besproken als Rorchach, Thematische Apperceptie Test, Tekeningen en Zinnen Aanvul Test.
Veel aandacht gaat uit naar de theorie gestuurde dynamische profielinterpretatie van frequent gebruikte persoonlijkheidsvragenlijsten, zoals de NVM, de MMPI-2, de NPV, de NEO-PI-R en de TCI.
Met behulp van deze methode van interpreteren van vragenlijsten genereert men op basis van de psychodynamische theorie hypothesen omtrent de verhouding tussen draaglast, coping/afweer en draagkracht van de patient en diens ego-structuur. Op basis van deze hypothesen komt men tot toetsbare voorspellingen omtrent het functioneren van een patient onder verschillende omstandigheden. Deze hypothese genererende werkwijze biedt een waardevolle aanvulling op de descriptieve diagnostiek en kan het klinisch werken van diepgang voorzien.
Deze dynamische methode van persoonlijkheidsdiagnostiek is in de afgelopen vijftien jaar door de auteurs ontwikkeld en verder verfijnd.