MARCEL VAN MAELE (1931), dichter, schrijver en beeldend kunstenaar, is door zijn wijze van leven en schrijven een haast legendarische figuur geworden. Al op zeer jonge leeftijd begon hij aan een jarenlange zwerftocht door 27 landen. Hij werd enkele keren gearresteerd en opgenomen in instellingen. Ook zijn literaire werk wordt gekenmerkt door een absolute vrijheidsdrang en de machteloze woede om de mislukking van die droom. Hij valt voortdurend 'die verfoeilijke logica' aan die ons door de maatschappij wordt opgedrongen, en houdt een pleidooi voor een prerationele, associatieve 'oertaal'. In zijn proza duikt steeds een zekere Hans Werckx als hoofdpersoon op, die streeft naar een metamorfose 'op de basis van een ander denken, een andere taal', om 'een momentopname eeuwigheid' te bereiken. Hij experimenteert met bewustzijnsverruimende middelen, mystieke technieken, yoga, dans, muziek... om ogenblikken van extase te bereiken.

In SCHERPSCHUTTERSFEEST (1968) wordt de ik-persoon tijdens de bevrijding door een scherpschutter aan het hoofd gewond. Met zijn beschadigde hersenen ziet hij de wereld versplinteren. In zijn bewustzijn komt een taalstroom op gang met onverwachte associaties, originele woordcombinaties, poëtische beelden en grillige gedachtesprongen. Maar ook met de ironische collage van reclameteksten, graffiti, krantenknipsels en dialogen. De ontbinding van vertrouwde, logische denkpatronen maakt ruimte vrij voor extatisch, intuïtief, feestelijk proza.