Iets uit de inhoud van deze theologische autobiografie.
'In het vroege voorjaar van 1997 publiceerde C.J. den Heyer "Verzoening. Bijbelse notities bij een omstreden thema". Het boek baarde opzien. Bezwaarschriften waren het gevolg. In het najaar van 1997 boog de Generale Synode van de Gereformeerde Kerken zich over de kwestie-Den Heyer en in april 2000 deed zij dat opnieuw. Beide malen is het niet tot een veroordeling van de omstreden theoloog gekomen.

In "Ruim geloven" schetst de auteur zijn theologische ontwikkelingsgang. Hij groeit op in een gereformeerd gezin en studeert theologie in Kampen aan de Theologische hogeschool van de Gereformeerde Kerken. Langzamerhand begint de gesloten wereld open te breken. Het is de tijd van de woelige jaren zestig. Theologie begint een spannend avontuur te worden: Barth en Bultmann, maar ook Tillich, Moltmann en Bonhoeffer.
Oude zekerheden en wijsheden verdwijnen. De Heyer raakt intensief betrokken bij het gesprek jodendom - christendom. Vanaf de jaren zeventig publiceert hij verscheidene boeken over de 'joodse' Jezus. Hij is in de eerste plaats nieuwetestamenticus, maar mede dankzij Miskotte krijgt het Oude Testament voor hem een bijzondere betekenis. In Kampen doceert hij niet alleen de nieuwtestamentische vakken, maar ook Bijbelse Theologie. Zijn omstreden boek was geen 'incident', maar een logisch 'gevolg' van een ontwikkeling van zijn denken.
De auteur kijkt niet slechts achterom, maar eindigt met een beschrijving van de contouren van een wijze van geloven die hem inspireert, die ruim is en ruimte biedt'.