Vertaling Pieter Grashoff.

Al voor de toekenning van de Nobelprijs werd Solzjenitsyn's schrijverschap in de gehele wereld direct erkend. Dit meesterwerk is verboden in Rusland, maar overgetypte exemplaren circuleren er in grote aantallen.

Dante's metafoor over de hel brengt Solzjenitsyn over op een 'instituut' in de omgeving van Moskou. Deze gevangenissen - sjarasjka's - worden bevolkt door geleerden die allen op grond van een vage politieke aanklacht zitten opgesloten.

Vergeleken met andere gevangenissen zijn de bewoners misschien wel beter af. In ieder geval krijgen ze genoeg te eten, zodat men blijvend zeker is van de resultaten van het hun opgedragen onderzoekingswerk. De geleerden zijn er voor jaren en soms levenslang opgeborgen. De hoofdpersoon is de gevangene Nershin, wiens ervaringen sterk lijken op die van de schrijver zelf.

De titel dankt het boek aan Dante's "Hel", waarin sprake is van "de eerste cirkel", de hoogste sfeer van de hel, waarin nobele niet-christenen vertoeven, die niet tot de hemel kunnen worden toegelaten. Deze metafoor heeft betrekking op een speciaal gevangenisinstituut bij Moskou ten tijde van Stalin, waarin geleerden op een vage politieke aanklacht zijn opgesloten. Zij moeten hier hun wetenschappelijk werk voortzetten. Een van de figuren vertoont gelijkenis met Solzjenitsyn zelf, die ook jarenlang in een dergelijk kamp in Kazachstan gevangen zat. Andere figuren in deze roman zijn familieleden van de gevangenen, bewakers, partijfunctionarissen en ook Stalin zelf, die op sarcastische wijze wordt geschilderd als een van de werkelijkheid vervreemde tiran.