De Koude Oorlog is de benaming van de ongewapende strijd tussen de westelijke en de communistische wereld na de Tweede Wereldoorlog. De Koude Oorlog heeft geleid tot een bewapeningswedloop, gevoed door ideologische tegenstellingen en intimidatie. Volgens de communistische interpretatie was de ontspanning een overgangsfase van Koude Oorlog naar vreedzame co?xistentie, maar in feite niet anders dan de voortzetting van de strijd tussen socialisme en imperialisme. Moskou slaagde erin de westerse wereld een hele reeks Russische begrippen te doen aanvaarden, zoals ?vredespolitiek?, ?ontspanning?, ?vreedzame co?xistentie? en ?anti-zionisme?.

De koers van de Socialistische Internationale vervaagde het onderscheid tussen democratische en totalitaire landen. Wie de Oost-West tegenstelling niet als principi?le tegenstelling tussen vrijheid en onvrijheid begreep, holde de wil om de democratische waarden te verdedigen uit. Socialistische leiders als Willy Brandt brachten het anticommunisme in diskrediet. De liquidatie van de sociaal-democratie in de jaren 1948 en 1949 in alle Oosteuropese volksrepublieken werd in het Westen nauwelijks toegegeven. De marxistische filosoof Marcuse had uitgevonden dat het voldoende is als iemand weigert aan de consumptiemaatschappij deel te nemen, om daardoor een progressiever en concreter drager van de nieuwe, betere maatschappij te worden. Dat zou me het paradijs dan ook zijn. Iedereen wordt beloond naar behoefte. Werken doe je alleen als en waar het je bevalt. Marxistische kost uit de armoetijd van de jaren twintig werd opgewarmd voor de naoorlogse welvaartsjeugd. Voor de pseudo-revolutionairen was het lekker leesvoer, waarbij linkse filosofen als Marcuse niet meer speculeerden op de lege maag maar op het lege hoofd. De Russische inval in Afghanistan deed voor het Westen de deur dicht.