Dit boek vertelt het verhaal van de joodse familie Stern uit Assen. Voor de tweede Wereldoorlog hadden zij een bloeiend modehuis in de Drentse hoofdstad. Hun -verdere- lot is exemplarisch voor de hele shoah: eerst de anti-joodse maatregelen die leidden tot onteigening van hun bezittingen, daarna het vertrek naar werkkampen (onder andere in Vledder) en Westerbork.

Vader en moeder Stern waren ernstig ziek. Daarom zijn beiden tot april 1943 ni, ziekenhuizen opgenomen geweest, in Assen en Groningen. Ze correspondeerden veel met elkaar, met hun drie dochters Hetty, Jenny en Leny, en met anderen, Meer dan tachtig brieven bleven bewaard. Zij vormen de hoofdmoot van dit boek. Verschillende zijn geschreven vanuit de werkkampen en vanuit Wésterbork; bijna alle brieven werden ongecensureerd verstuurd.

Het echtpaar Stern en hun zevenjarig dochtertje Leny werden op 20 april 1943 op transport gesteld naar vernietigingskamp Sobibor, waar ze drie dagen later zijn vergast. De andere dochters, Hetty en jenny, doken onder. Jenny is als een van de weinigen ontsnapt uit kamp Westerbork. Haar verhaal is de rode draad in het boek.

Het boek bevat naast de brieven een schat aan andere documenten (beeldmateriaal, waaronder niet eerder gepubliceerde foto's uit Westerbork. Bovendien verwerkte de auteur twintig interviews in zijn tekst, de afgelopen drie jaar afgenomen met getuigen uit Nederland en de Verenigde Staten.