- de schulden en de nasleep. De paniek en uitvergroting van wat uiteindelijk een nare en gevaarlijke griep bleek met helaas veel slachtoffers maar niet vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Spaanse griep (1918-1920), de pest of ebola, heeft enorme schade berokkend, in menselijke termen en ook financieel/economisch. Het kokerdenken van de wetenschap, de medische establishment, de verantwoordelijke politici, de publieke en de sociale media en instituties zoals RIVM en WHO heeft tot veel meer schade geleid dan nodig was. Als men meer open had gestaan voor de argumenten van buiten de eigen koninkrijkjes had er qua preventie, behandeling en verspreiding van het virus veel meer en sneller bereikt kunnen worden. De nadruk op vaccinatie als de enige oplossingsrichting lijkt een te beperkte keuze. De aanpak bleef helaas beperkt tot een symptomatisch kader, men keek niet holistisch naar de bredere oorzaken en gevolgen. De tekortkomingen van de overheid en andere betrokkenen maar ook het kuddegedrag van de bevolking worden in dit boek tegen het licht gehouden. De schuldvraag wordt niet uit de weg gegaan. De Corona-crisis maakt nog eens duidelijk dat een systeem waarbij de tegenmacht tandeloos is, kritiek wordt gecensureerd en de rechten van de burger worden geofferd aan illusionaire en valse veiligheid, uiteindelijk nare consequenties heeft. Daarmee is ook het Westerse paradigma op een kantelpunt gekomen, zeker in de context van klimaat, milieu, de maatschappelijke tweedeling en de digitalisering. We kunnen niet terug naar het ‘oude normaal’; herijking en ompoling is eigenlijk onvermijdelijk. In dit boek worden een visie ontwikkeld en aanzetten gegeven voor een post-Corona inrichting van de samenleving.