Oorspronkelijke titel: Memoria de mis putas tristes (2004)
Vertaling: Mariolein Sabarte Belacortu
Tweede druk

Herinnering aan mijn droeve hoeren is het aangrijpende verhaal van een man die zichzelf op zijn negentigste verjaardag op een ongebruikelijk cadeau trakteert: een jong meisje, maagd nog. Tussen de oude man en het meisje groeit een ontroerende, maar eenzijdige relatie: de oude man wordt voor het eerst in zijn leven echt verliefd, terwijl het meisje in zijn aanwezigheid voornamelijk slaapt als gevolg van het werk dat zij overdag in een fabriek verricht. Een gepassioneerde roman over de liefde – en de naderende dood.
(flaptekst)

Gabriel García Márquez (1927 – 2014), ook Gabo genoemd, was een Colombiaans schrijver en winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur. Hij was tevens publicist, journalist en politiek activist. García Márquez werd gezien als het gezicht en belangrijk exponent van het magisch realisme.

In 1967 publiceerde hij zijn meest gewaardeerde werk: Honderd jaar eenzaamheid.
In 1982 ontving hij de Nobelprijs voor Literatuur. In 2002 publiceerde hij zijn autobiografie Leven om het te vertellen.

Márquez vermengt realisme met wonderlijke gebeurtenissen, die hij vertelt alsof ze heel gewoon zijn. In Honderd jaar eenzaamheid bijvoorbeeld vertelt hij over het fictieve dorp Macondo en zijn wonderlijke inwoners (alchemisten, zigeuners, vliegende pastoors) tegen de achtergrond van burgeroorlogen en gruwelijke stakingen. Zijn exotische kroniek verlucht hij met ironie en humor, die in zijn beste momenten herinnert aan Cervantes. Net zoals zijn grote voorbeelden, William Faulkner en Ernest Hemingway, construeert Márquez ingewikkelde plots en intriges.
(bron: Wikipedia)

Colombia - Zuid-Amerikaanse literatuur