"Onder de figuren van beteekens op het gebied van de philosophie is de naam van Nietzsche de jongste, die in het graniet van het menschelijk denken en herdenken werd gebeiteld. De jongste en de meest problematische. Want 'klassiek' is daarom Nietzsche nog lang niet geworden: men vecht nog om zijn naam en om zijn werk, wier waardeering nog geenszins een rustpunt hebben gevonden. Integendeel, deze waardeering schommelt heftig heen en weer tusschen onverholen misprijzen bij sommigen en zinloozen of lof bij anderen. Want men praat over Nietzsche, doch men kent hem niet. Wel leest men hem veel, doch in veel te weinig werken. Nietzsche moet men kennen in zijn geheel om hem werkelijk te begrijpen. Nietzsche is Zarathustra, doch niet alleen Zarathustra; Nietzsche wil zeggen Wil tot de Macht, doch veel meer dan dat alleen heeft Nietzsche nog te zeggen. Veel, dat ongewoon en dus onrust wekkend is. Daarom heeft men Nietzsche een gevaarlijken denker genoemd, een nihilist en een misleider. een nihilist nu was hij niet, eer het tegendeel. Een misleider kan hij zijn en een gevaarlijk denker is hij zeker - vooral voor hen, die niets zoozeer vreezen als het gevaar (en dus gestorven zijn nog voor ze leven) -, vooral voor hen, die niet met innerlijke sterkte, doch uit innerlijke zwakheid tot hem komen, want zij vinden geen houvast bij hem, die uitsluitend sprak voor diegenen, die 'rechthoekig zijn van lijf en leden' en dus niet hoeven te zweren bij een 'leer'."